Św. Włodzimierz Wielki

Święty Włodzimierz Wielki, przez Ukraińców nazywany Wołodymyrem, był wielkim księciem kijowskim, który przyjął chrzest i doprowadził do chrztu Rusi Kijowskiej. Kościół wspomina go 15 lipca, w dniu jego śmierci. Martyrologium Rzymskie podaje, że na chrzcie otrzymał imię Bazyli i odtąd szerzył prawdziwą wiarę wśród ludów, którymi rządził.

Był synem księcia Światosława i wnukiem świętej Olgi. Urodził się około 956 roku. Ojciec, który pozostał poganinem, powierzył mu w młodości rządy w Nowogrodzie. Po śmierci Światosława między jego synami wybuchła walka o władzę. Włodzimierz uszedł do Skandynawii, a po powrocie z oddziałami Waregów zdobył Kijów i w 980 roku objął władzę nad Rusią. Jego przyrodni brat Jaropełk został wtedy zabity.

Pierwsze lata panowania przeżył jako poganin. Wzniósł w Kijowie posągi słowiańskich bóstw, wśród nich Peruna, miał kilka żon i prowadził liczne wojny; kronikarze nie ukrywają, że był wówczas człowiekiem gwałtownym. Przełom przyniósł sojusz z Bizancjum. Gdy cesarz Bazyli II poprosił go o pomoc wojskową, książę zażądał ręki jego siostry Anny, a cesarz zgodził się pod warunkiem, że Włodzimierz przyjmie chrzest. Rok i miejsce chrztu nie są pewne: Powieść minionych lat umieszcza go w Chersonezie na Krymie, część historyków w Kijowie.

Po chrzcie poślubił Annę i oddalił dawne żony. Kazał zniszczyć posągi bóstw, a mieszkańcy Kijowa przyjęli chrzest w wodach Dniepru; za datę chrztu Rusi Kościół przyjmuje rok 988. Książę budował kościoły, wśród nich kijowski kościół Matki Bożej, zwany Dziesięcinnym, bo przeznaczył na niego dziesiątą część swoich dochodów. Za jego panowania powstały pierwsze szkoły, a on sam wspierał ubogich. W liturgii przyjął język starosłowiański, idąc śladem świętych Cyryla i Metodego.

Włodzimierz przyjął chrzest, gdy Kościół Wschodu i Zachodu trwał jeszcze w jedności. Utrzymywał kontakty z Konstantynopolem i z Rzymem, a około 1007 roku gościł misjonarza Brunona z Kwerfurtu. Na tysiąclecie chrztu Rusi Jan Paweł II ogłosił 25 stycznia 1988 roku list apostolski Euntes in mundum. Przypomniał w nim, że Włodzimierz zyskał miano świętego i ojca narodów, które wywodzą się z jego księstwa. W tym samym roku papież skierował do ukraińskich katolików orędzie Magnum baptismi donum.

Pod koniec życia Włodzimierz popadł w konflikt z synami. Zmarł 15 lipca 1015 roku pod Kijowem, gdy przygotowywał wyprawę przeciw synowi Jarosławowi. Jego synowie Borys i Gleb, zabici przez brata Świętopełka, są wspominani jako święci. Kult Włodzimierza rozwinął się na Rusi w średniowieczu, a tradycja wschodnia nazywa go równym apostołom. Jest czczony zarówno przez katolików, jak i przez prawosławnych.