Św. Tomasz More

Święty Tomasz More, w Polsce nazywany także Tomaszem Morusem, był angielskim świeckim, mężem i ojcem, prawnikiem, pisarzem i lordem kanclerzem Anglii. Za wierność Kościołowi katolickiemu został ścięty 6 lipca 1535 roku. Kościół wspomina go 22 czerwca razem ze świętym Janem Fisherem, biskupem Rochester, który zginął dwa tygodnie wcześniej.

Urodził się w Londynie w 1478 roku jako syn prawnika. Jako chłopiec służył w domu Johna Mortona, arcybiskupa Canterbury i kanclerza królestwa, który posłał go na studia do Oksfordu. Potem studiował prawo w Londynie i został adwokatem. Opanował grekę i zaprzyjaźnił się z Erazmem z Rotterdamu.

Przez pewien czas mieszkał przy londyńskiej kartuzji, dzieląc modlitwy mnichów, i rozważał życie zakonne lub kapłaństwo. Rozpoznał jednak powołanie do małżeństwa. W 1505 roku poślubił Jane Colt, z którą miał czworo dzieci, a po jej śmierci w 1511 roku ożenił się z wdową Alice Middleton. Codziennie uczestniczył we Mszy świętej, modlił się z rodziną i dbał o wykształcenie oraz religijne wychowanie dzieci. Nosił włosiennicę, o czym wiedzieli tylko bliscy.

Zasiadał w parlamencie, pełnił misje dyplomatyczne we Flandrii i we Francji, wszedł do rady królewskiej, otrzymał tytuł rycerski, a w 1523 roku został przewodniczącym Izby Gmin. W 1516 roku wydał Utopię, swoje najsłynniejsze dzieło, a później pisał w obronie wiary katolickiej przeciw reformatorom. W 1529 roku jako pierwszy świecki został lordem kanclerzem Anglii. Jan Paweł II zauważył, że w postępowaniu wobec heretyków odzwierciedlał ograniczenia kultury swoich czasów.

More nie poparł starań króla o unieważnienie małżeństwa z Katarzyną Aragońską ani jego dążenia do przejęcia władzy nad Kościołem w Anglii. W maju 1532 roku zrezygnował z urzędu i z rodziną przyjął ubóstwo. W kwietniu 1534 roku odmówił przysięgi, która zawierała odrzucenie władzy papieża, i został uwięziony w Tower. W więzieniu modlił się i pisał, także listy do najbliższych, zwłaszcza do córki Małgorzaty; gdy odebrano mu przybory do pisania, pisał węglem.

1 lipca 1535 roku sąd w Westminster Hall skazał go za zdradę stanu. Bronił wtedy nierozerwalności małżeństwa i wolności Kościoła wobec państwa, a sędziom powiedział, że ma nadzieję spotkać się z nimi w niebie, jak święty Paweł ze świętym Szczepanem, którego prześladował. 6 lipca przed egzekucją oświadczył zgromadzonym, że umiera w wierze Kościoła katolickiego jako wierny sługa króla, ale przede wszystkim Boga. Odmówił psalm Miserere i został ścięty.

Leon XIII beatyfikował go w 1886 roku razem z pięćdziesięcioma trzema innymi męczennikami angielskimi, wśród nich Janem Fisherem. Pius XI kanonizował obu 19 maja 1935 roku, w czterechsetną rocznicę męczeństwa. 31 października 2000 roku Jan Paweł II ogłosił świętego Tomasza More'a patronem rządzących i polityków.