Św. Tarsycjusz

Święty Tarsycjusz był rzymskim męczennikiem z pierwszych wieków chrześcijaństwa, który oddał życie, aby nie dopuścić do znieważenia Eucharystii. Martyrologium Rzymskie wspomina go 15 sierpnia. Ministranci czczą go jako swojego patrona.

O jego życiu wiadomo bardzo niewiele. Jedynym dawnym świadectwem jest wierszowany napis, który w IV wieku papież Damazy kazał umieścić na jego grobie. Napis nie podaje ani wieku Tarsycjusza, ani daty jego śmierci. Historycy przyjmują, że zginął w jednym z prześladowań między połową III a początkiem IV wieku; Benedykt XVI łączył jego męczeństwo z prześladowaniem za cesarza Waleriana.

Damazy zestawił go ze świętym Szczepanem, pierwszym męczennikiem. Napisał, że gdy Tarsycjusz niósł sakrament Chrystusa, a rozwścieczona gromada usiłowała wydać święte dary na zniewagę pogan, wolał dać się zabić, niż oddać wściekłym psom niebiańskie Ciało. Martyrologium Rzymskie mówi, że zginął pod uderzeniami kamieni. Ponieważ Szczepan był diakonem, część badaczy przypuszcza, że Tarsycjusz także nim był. Późniejsza legenda nazywa go akolitą, co Benedykt XVI uznał za prawdopodobne. Nie wiadomo jednak, czy był akolitą, diakonem, czy świeckim.

Obraz chłopca, który niesie Komunię uwięzionym i chorym chrześcijanom i ginie z rąk pogańskich rówieśników, pochodzi z późniejszej tradycji. W XIX wieku rozpowszechniła go powieść kardynała Nicholasa Wisemana „Fabiola” z 1854 roku. Opowieść tę przypomniał Benedykt XVI 4 sierpnia 2010 roku podczas audiencji generalnej dla europejskiej pielgrzymki ministrantów, zaznaczając, że wiadomości o Tarsycjuszu są skąpe. Przytoczył też tradycję, według której przy ciele męczennika nie znaleziono Najświętszego Sakramentu: Hostia, której bronił, stała się ciałem z jego ciała, tworząc wraz z nim jedną nieskalaną Hostię ofiarowaną Bogu.

Tarsycjusza pochowano w katakumbach świętego Kaliksta przy Via Appia. W VII wieku jego szczątki spoczywały w jednym grobie z papieżem Zefirynem. Według tradycji relikwie przeniesiono później do rzymskiego kościoła San Silvestro in Capite. Benedykt XVI zachęcał ministrantów, by jak Tarsycjusz strzegli w sercu przyjaźni z Jezusem i służyli Mu obecnemu w Eucharystii z miłością, oddaniem i wiernością. Tarsycjusz jest czczony jako święty od starożytności.