Św. Rupert z Salzburga

Święty Rupert był biskupem Wormacji, który na przełomie VII i VIII wieku przybył do Bawarii i na ruinach rzymskiego miasta Juvavum założył klasztor Świętego Piotra. Z tej fundacji wyrosło miasto Salzburg i jego biskupstwo. Martyrologium Rzymskie wspomina go 27 marca.

O jego młodości nie wiadomo nic pewnego, nie znamy też roku urodzenia. Pochodził z możnego rodu frankijskiego znad Renu i w nadreńskiej Wormacji pełnił posługę biskupa, zanim wyruszył na wschód.

Pod koniec VII wieku książę Bawarii Teodo poprosił go, aby przybył do jego kraju i umocnił tam Kościół. Ewangelię głoszono w Bawarii już wcześniej, lecz wiara nie zdążyła się zakorzenić. Według żywota Rupert zatrzymał się najpierw na dworze księcia w Ratyzbonie, potem popłynął Dunajem do Lorch, a w końcu osiadł nad jeziorem Wallersee, w dzisiejszym Seekirchen, gdzie zbudował kościół ku czci świętego Piotra.

Szukając lepszego miejsca, poprosił księcia o dawne Juvavum nad rzeką Salzach, w dużej części leżące w gruzach, i otrzymał je. Wzniósł tam kościół i klasztor Świętego Piotra, którym kierował jako biskup i opat zarazem; tradycja opactwa wiąże jego początek z rokiem 696. Kilkanaście lat później założył na wzgórzu Nonnberg klasztor żeński, a jego pierwszą ksienią uczynił świętą Erentrudę, córkę swojego brata lub siostry. Oba klasztory istnieją nieprzerwanie do dziś.

Książę Teodo i jego syn Teodbert hojnie uposażyli te fundacje, między innymi udziałem w warzelniach soli w Reichenhall. Dlatego Ruperta przedstawia się z naczyniem na sól i czci jako patrona górników solnych, a miasto nazwano później Salzburgiem, czyli grodem soli. W krainie Pongau założył ponadto celę świętego Maksymiliana, z której wyrosło dzisiejsze Bischofshofen. Jak mówi Martyrologium Rzymskie, z Salzburga szerzył wiarę chrześcijańską.

Zmarł 27 marca. Tradycja mówi, że stało się to w dzień Wielkanocy, która 27 marca przypadła w 718 roku, dlatego ten rok zwykle podaje się jako datę jego śmierci. Pewności jednak nie ma: nowsze opracowania stwierdzają jedynie, że zmarł po 717 roku. Niepewne jest też miejsce jego śmierci: tradycja wskazuje Salzburg, nowsze badania Wormację, dokąd miał wrócić pod koniec życia.

W 774 roku święty Wirgiliusz, biskup Salzburga, złożył jego relikwie w nowo zbudowanej katedrze. Rocznicę tego wydarzenia, 24 września, Salzburg obchodzi do dziś jako święto swojego patrona. Formalnego procesu kanonizacyjnego nie było: Rupert należy do świętych czczonych od wczesnego średniowiecza, na długo przed powstaniem papieskiej procedury. Jan Paweł II, odprawiając w 1998 roku mszę w salzburskiej katedrze, nazwał go dobrym pasterzem i wędrownym biskupem, który znalazł drogę do małego, zniszczonego miasta nad Salzach i pierwszy kościół poświęcił apostołowi Piotrowi.