Św. Rozalia z Palermo

Święta Rozalia jest patronką Palermo, którą mieszkańcy nazywają czule „Santuzza”, czyli „mała święta”. Martyrologium Rzymskie wspomina ją 4 września jako dziewicę i mówi jedynie, że według przekazu prowadziła samotne życie na górze Monte Pellegrino. Szczegóły jej życia pochodzą z późniejszej tradycji, a pewnie udokumentowane są przede wszystkim dzieje jej kultu.

Według tradycji żyła w XII wieku i pochodziła z rodziny szlacheckiej, a jej ojcem był Sinibald, pan Quisquiny. Miała też przebywać na dworze królowej Małgorzaty, żony normańskiego króla Wilhelma I, a potem porzuciła świat. Zamieszkała najpierw w grocie w ojcowskich dobrach na Quisquinie, a następnie w grocie na Monte Pellegrino, gdzie żyła w modlitwie i pokucie aż do śmierci. Podawany zwykle rok jej śmierci, 1160, nie jest pewny. Jej kult w Palermo jest poświadczony od XIII wieku, choć nie zawsze był żywy.

W 1624 roku Palermo nawiedziła zaraza. Po opowieści chorej kobiety, której Rozalia miała ukazać się we śnie, szukano jej grobu na Monte Pellegrino i 15 lipca 1624 roku odnaleziono tam w grocie kości. W sierpniu tego roku w grocie na Quisquinie znaleziono łaciński napis, w którym Rozalia, córka Sinibalda, wyznaje, że z miłości do swego Pana Jezusa Chrystusa postanowiła zamieszkać w tej grocie. Jego autentyczność jest wątpliwa. Na polecenie arcybiskupa Palermo, kardynała Giannettina Dorii, szczątki zbadano, a 11 lutego 1625 roku komisja orzekła, że są to kości kobiety, i uznała je za relikwie Rozalii.

Dnia 9 czerwca 1625 roku relikwie przeniesiono w uroczystej procesji przez miasto. Zaraza zaczęła wtedy ustępować, a mieszkańcy przypisali to wstawiennictwu Rozalii i czczą ją odtąd jako patronkę miasta. Relikwie spoczywają w srebrnej urnie w katedrze w Palermo, a grota na Monte Pellegrino stała się sanktuarium. W 1630 roku papież Urban VIII wpisał imię Rozalii do Martyrologium Rzymskiego.

Co roku w połowie lipca Palermo obchodzi ku jej czci Festino, którego najbardziej znanym punktem jest przejazd przez miasto wielkiego wozu z figurą świętej. W nocy z 3 na 4 września wierni wchodzą pieszo na Monte Pellegrino do jej sanktuarium. W 2024 roku, w czterechsetlecie odnalezienia relikwii, uroczystej Mszy św. w katedrze przewodniczył kardynał Pietro Parolin, sekretarz stanu.

Papież Franciszek w orędziu z 29 czerwca 2024 roku do arcybiskupa Palermo Corrada Lorefice, gdy dobiegał końca Rok Jubileuszowy św. Rozalii, nazwał ją pustelniczą dziewicą, która z miłości do swego Pana przyjęła próby samotności. Słowa „Per amore Domini mei”, czyli „z miłości do mojego Pana”, przedstawił jako jej dewizę i zachęcał wiernych, by uczyli się od niej miłości do ubogich i wierności Ewangelii. Kościół czci ją jako świętą od średniowiecza.