Św. Rajmund Nonnat

Przyszedł na świat w 1204 r. w Portell w Hiszpanii, przez cesarskie cięcie - stąd właśnie pochodziło jego nazwisko (łac. nonnatus - nienarodzony). Od małego dziecka był przepełniony miłością do drugiego człowieka, wykazywał wielkie zaangażowanie do czynienia dobra oraz do pobożności. Jeszcze jako dziecko pasąc owce w górach wiele czasu spędzał w kapliczce Matki Boskiej i tam przysiągł Jej dozgonną miłość i zobowiązał się wstąpić do zakonu będącego pod Jej opieką, a zajmującego się wykupem jeńców chrześcijańskich z rąk Maurów.

W wieku około 20 lat wstąpił do zakonu mercedariuszy. W 1224 roku przyjął święcenia kapłańskie i został mistrzem swojego zakonu. Odbył cztery podróże do Afryki Północnej, by realizować swoje dzieło. Podczas ostatniej z nich zabrakło mu pieniędzy na wykup wszystkich niewolników. Oddał się więc w niewolę, aby uwolnić jednego z nich.

Nie zważając na niebezpieczeństwa cały czas głosił Ewangelię nie tylko uwięzionym, ale i Saracenom wzywając ich do porzucenia wiary Mahometa i przejścia na katolicyzm. Przebito mu wargi, by nie mógł głosić Ewangelii współwięźniom. W końcu zebrano za niego okup i w 1239 roku wrócił do rodzinnej Hiszpanii.

Żył nadal według reguł zakonnych, mieszkał w celi klasztornej, chodził w ubogim zakonnym habicie. Uważał, że pokora i dostojeństwo wzajemnie się nie wykluczają. W wieku 36 lat w dniu 31 sierpnia 1240 roku zmarł. Pochowany został przy kapliczce, gdzie w młodości tak często się modlił. Z czasem w miejscu tym wybudowano kościół.

W 1657 roku św. Rajmund Nonnat został kanonizowany i ogłoszony świętym przez Papieża Aleksandra VII. Przypisuje mu się liczne cuda, zarówno za życia, jak i po śmierci. Jest on patronem położnych, kobiet w ciąży i dzieci. Modli się do niego również przed narodzinami dziecka.