Św. Pius V

Papież · 1504-1572

Papież, dominikanin, reformator Kościoła po Soborze Trydenckim

Święty Pius V był dominikaninem i papieżem od 1566 do 1572 roku. Konsekwentnie wprowadzał w życie postanowienia Soboru Trydenckiego: wydał Katechizm Rzymski oraz odnowiony brewiarz i mszał. Kościół wspomina go 30 kwietnia.

Urodził się 17 stycznia 1504 roku w Bosco, dziś Bosco Marengo, koło Alessandrii, i na chrzcie otrzymał imię Antonio. Pochodził z ubogiej rodziny i od dzieciństwa musiał pracować, by pomóc w jej utrzymaniu. W wieku czternastu lat wstąpił do dominikanów w Vogherze i przyjął imię Michele. Kształcił się w klasztorach zakonu w Vigevano, Bolonii i Genui, gdzie w 1528 roku przyjął święcenia kapłańskie. Szczególnie cenił Pismo Święte, Ojców Kościoła i dzieła świętego Tomasza z Akwinu.

Papież Paweł III powierzył mu czuwanie nad czystością wiary w okolicach Padwy, Pawii i Como. Później pracował w Rzymie w Inkwizycji, a za pontyfikatu Pawła IV stanął na jej czele. W 1556 roku został biskupem Sutri i Nepi, w 1557 roku kardynałem, a następnie biskupem Mondovì. Za swoją dewizę przyjął słowa „chodzić w prawdzie”.

W styczniu 1566 roku został wybrany na papieża i przyjął imię Pius V. Wymagał, by biskupi mieszkali w swoich diecezjach, zakonnicy zachowywali klauzurę, a duchowni prowadzili święte życie. W 1566 roku wydał Katechizm Rzymski, przeznaczony zwłaszcza dla proboszczów, w 1568 roku odnowiony brewiarz, a w 1570 roku Mszał Rzymski. Ogłosił świętego Tomasza z Akwinu doktorem Kościoła. Sam codziennie odmawiał cały różaniec i gorąco zachęcał do tej modlitwy.

Wobec zagrożenia ze strony Imperium Osmańskiego doprowadził do przymierza Stolicy Apostolskiej z Hiszpanią i Wenecją. 7 października 1571 roku flota sprzymierzonych pokonała Turków pod Lepanto. Zwycięstwo przypisano wstawiennictwu Matki Bożej, a papież ustanowił na jego pamiątkę święto maryjne.

Był przy tym człowiekiem nieugiętym i surowym, zarówno jako inkwizytor, jak i jako papież. W 1569 roku nakazał wysiedlić społeczności żydowskie z Państwa Kościelnego, pozwalając im pozostać tylko w nielicznych miastach, przede wszystkim w Rzymie i Ankonie. W 1570 roku ekskomunikował królową Anglii Elżbietę I.

Zmarł w Rzymie 1 maja 1572 roku. Jego ciało spoczywa w bazylice Santa Maria Maggiore. Papież Klemens X beatyfikował go w 1672 roku, a Klemens XI kanonizował 22 maja 1712 roku.