Św. Piotr Julian Eymard

Święty Piotr Julian Eymard był francuskim kapłanem, najpierw diecezjalnym, potem marystą, a wreszcie założycielem Zgromadzenia Najświętszego Sakramentu i Służebnic Najświętszego Sakramentu. Dekret Stolicy Apostolskiej nazywa go wybitnym apostołem Eucharystii. Kościół wspomina go 2 sierpnia.

Urodził się 4 lutego 1811 roku w La Mure w diecezji Grenoble. Ojciec, który stracił kilkoro dzieci, długo sprzeciwiał się jego powołaniu kapłańskiemu. Breve beatyfikacyjne opowiada, że jako mały chłopiec Piotr Julian został znaleziony w kościele tuż przy tabernakulum, a siostrze, która go szukała, wyjaśnił, że jest przy Jezusie, aby Go słuchać. Pierwszą Komunię świętą przyjął w wieku dwunastu lat. Do seminarium w Grenoble wstąpił jako dwudziestolatek, a święcenia kapłańskie przyjął 20 lipca 1834 roku.

Przez kilka lat był duszpasterzem w swojej diecezji. W 1839 roku, za zgodą biskupa, wstąpił w Lyonie do Towarzystwa Maryi, czyli marystów, gdzie pełnił odpowiedzialne funkcje, był między innymi prowincjałem. Podczas modlitwy w maryjnym sanktuarium Fourvière w Lyonie zrozumiał, że ma szerzyć publiczną i nieustanną adorację Najświętszego Sakramentu i założyć wspólnotę kapłanów, którzy przez Eucharystię będą dążyć do świętości.

Za zgodą przełożonych opuścił marystów i przeniósł się do Paryża. Tam w 1856 roku dał początek Zgromadzeniu Najświętszego Sakramentu, a 6 stycznia 1857 roku jego pierwsza wspólnota rozpoczęła publiczną adorację. W 1858 roku razem z Małgorzatą Guillot założył Służebnice Najświętszego Sakramentu. Powołał też stowarzyszenie kapłanów adoratorów i agregację eucharystyczną dla świeckich, a dorosłych i młodych robotników przygotowywał do Pierwszej Komunii. Adoracja była dla niego źródłem miłości do ubogich z przedmieść Paryża i do kapłanów w potrzebie.

Uczył, że Eucharystia ma być w centrum życia każdego chrześcijanina, i zachęcał do częstego udziału we Mszy świętej. Maryję czcił jako Matkę Bożą Najświętszego Sakramentu. Świętość jego życia poświadczał św. Jan Maria Vianney. Pius XI i Paweł VI podkreślali, że jego dzieło przygotowało drogę kongresom eucharystycznym. Młody Auguste Rodin, który po śmierci siostry przez kilka miesięcy był nowicjuszem w jego zgromadzeniu, wykonał jego popiersie, a Eymard zachęcił go, by pozostał przy rzeźbie.

Wyczerpany pracą i trudnościami ostatnich lat, zmarł 1 sierpnia 1868 roku w rodzinnym La Mure, w wieku 57 lat. Jego ciało spoczywa w Paryżu. Pius XI beatyfikował go w 1925 roku, a Jan XXIII kanonizował 9 grudnia 1962 roku, u kresu pierwszej sesji Soboru Watykańskiego II. W 1995 roku Jan Paweł II, odpowiadając na prośby biskupów, kapłanów i wiernych z wielu krajów, polecił wpisać jego wspomnienie do kalendarza całego Kościoła.