Św. Piotr Chryzolog

Biskup

Biskup Rawenny i doktor Kościoła, kaznodzieja Słowa Wcielonego

Święty Piotr Chryzolog był biskupem Rawenny w V wieku, w czasach, gdy miasto to było stolicą zachodniego Cesarstwa Rzymskiego. Jego kazania, głoszone stylem wytwornym i eleganckim, przyniosły mu przydomek Chryzolog, czyli „złote słowo”. Należy do doktorów Kościoła, a jego wspomnienie przypada 30 lipca.

Urodził się w Imoli, starożytnym Forum Cornelii, prawdopodobnie około 380 roku, choć dokładny rok nie jest znany. O jego życiu wiadomo niewiele, a najważniejszym źródłem pozostają jego własne kazania. Wychowaniem i formacją chrześcijańską młodego Piotra kierował biskup Imoli Korneliusz, pod którego opieką wszedł do stanu duchownego. Piotr nazywał go później swoim ojcem, który zrodził go przez Ewangelię.

Został biskupem Rawenny, lecz rok jego wyboru nie jest pewny: źródła podają daty od 424 do 433 roku. W Rawennie przebywał wtedy cesarski dwór, a Piotr utrzymywał kontakty z cesarzową Gallą Placydią. Martyrologium Rzymskie zauważa, że otrzymawszy imię Apostoła, tak pełnił swój urząd, iż siecią niebieskiej nauki zagarniał tłumy do wiary i karmił je słodyczą Bożego słowa.

Zachowało się około 180 jego kazań. Są krótkie i zwięzłe, rozłożone na cały rok liturgiczny, i pozwalają poznać dawny porządek celebracji. Piotr objaśniał w nich Pismo Święte, Wyznanie wiary, modlitwę Pańską i tajemnicę Wcielenia, mówił o Maryi i o świętym Janie Chrzcicielu, a słuchaczy wzywał do wiary szczerej i spójnej z życiem. Katechizm Kościoła Katolickiego przytacza jego obraz Chrystusa jako chleba zasianego w Dziewicy i codziennie podawanego wiernym z ołtarza. Benedykt XVI w orędziu na Wielki Post 2009 roku przypomniał jego słowa, że post jest duszą modlitwy, a miłosierdzie życiem postu.

Gdy Eutyches, potępiony przez synod w Konstantynopolu za błędną naukę o Chrystusie, szukał u niego poparcia, Piotr odpowiedział mu, by w sprawach wiary słuchał biskupa Rzymu. Pisał, że święty Piotr, który żyje i przewodniczy na swojej stolicy, daje prawdę wiary tym, którzy jej szukają. Te słowa przytaczają także późniejsze dokumenty Stolicy Apostolskiej.

Zmarł w rodzinnej Imoli około 450 roku. Martyrologium Rzymskie podaje, że odszedł 31 lipca, dzień po dniu, w którym obchodzimy jego wspomnienie. Jego grób jest czczony w Imoli. Jest czczony jako święty od wieków, a w 1729 roku papież Benedykt XIII ogłosił go doktorem Kościoła.