Św. Paweł VI

Święty Paweł VI, właściwie Giovanni Battista Montini, był papieżem od 1963 do 1978 roku. Doprowadził do końca Sobór Watykański II i wprowadzał w życie jego postanowienia, a jako pierwszy papież czasów nowożytnych odbywał podróże apostolskie poza Włochy. Jego wspomnienie przypada 29 maja, w rocznicę jego święceń kapłańskich.

Urodził się 26 września 1897 roku w Concesio koło Brescii jako drugi syn Giorgia Montiniego i Giuditty Alghisi. Z powodu słabego zdrowia przygotowywał się do kapłaństwa w seminarium w Brescii, nie mieszkając w nim. Święcenia kapłańskie przyjął 29 maja 1920 roku, a następnie studiował w Rzymie. W 1923 roku przez kilka miesięcy pracował w nuncjaturze apostolskiej w Warszawie.

W październiku 1924 roku rozpoczął pracę w Sekretariacie Stanu, gdzie przez trzydzieści lat pomagał papieżom Piusowi XI i Piusowi XII. Od 1925 do 1933 roku był też krajowym asystentem kościelnym Włoskiej Katolickiej Federacji Uniwersyteckiej (FUCI). W 1937 roku został substytutem Sekretariatu Stanu. W czasie II wojny światowej kierował watykańskim biurem informacji o jeńcach i zaginionych oraz organizował pomoc dla prześladowanych, zwłaszcza dla Żydów.

1 listopada 1954 roku został mianowany arcybiskupem Mediolanu, a 12 grudnia tego roku przyjął sakrę biskupią w Bazylice św. Piotra. 15 grudnia 1958 roku Jan XXIII mianował go kardynałem, jako pierwszego w swoim pontyfikacie. Po śmierci Jana XXIII został 21 czerwca 1963 roku wybrany na papieża i przyjął imię Paweł, na wzór Apostoła Narodów.

W styczniu 1964 roku jako pierwszy następca św. Piotra odwiedził Ziemię Świętą i w Jerozolimie spotkał się z patriarchą Konstantynopola Atenagorasem. Sobór zamknął 8 grudnia 1965 roku, a dzień wcześniej Rzym i Konstantynopol wspólnie zniosły wzajemne ekskomuniki z 1054 roku. Odbył dziewięć podróży apostolskich, które zaprowadziły go na pięć kontynentów, między innymi do Indii, do siedziby ONZ w Nowym Jorku, do Kolumbii, Ugandy i Australii.

Ogłosił między innymi encykliki Ecclesiam suam w 1964 roku, Populorum progressio w 1967 roku i Humanae vitae w 1968 roku, a w 1975 roku adhortację apostolską Evangelii nuntiandi o ewangelizacji. Ustanowił Synod Biskupów oraz Światowy Dzień Pokoju, obchodzony od 1968 roku. Zatwierdził odnowione po Soborze księgi liturgiczne, w tym Mszał i Liturgię Godzin, aby ułatwić wiernym czynny udział w liturgii.

Zmarł wieczorem 6 sierpnia 1978 roku w Castel Gandolfo, w święto Przemienienia Pańskiego. Zgodnie ze swoją wolą został pochowany skromnie, tak jak żył, w Bazylice Watykańskiej. Papież Franciszek beatyfikował go 19 października 2014 roku, na zakończenie nadzwyczajnego Synodu Biskupów o rodzinie, a kanonizował 14 października 2018 roku na placu św. Piotra. W 2019 roku jego wspomnienie wpisano do Ogólnego Kalendarza Rzymskiego.