Św. Paulin z Noli

Święty Paulin z Noli był rzymskim senatorem i urzędnikiem, który wraz z żoną porzucił majątek i karierę dla Chrystusa, zamieszkał przy grobie św. Feliksa w Noli w Kampanii i został biskupem tego miasta. Jego listy i poematy przyniosły mu sławę poety chrześcijańskiego. Kościół wspomina go 22 czerwca.

Urodził się około 353 roku w Bordeaux w Akwitanii, w zamożnej i szanowanej rodzinie. Kształcił się pod kierunkiem poety Auzoniusza. Wcześnie rozpoczął karierę publiczną: został senatorem, a następnie jako namiestnik zarządzał prowincją Kampanią. Wtedy poznał sanktuarium męczennika św. Feliksa w dzisiejszym Cimitile koło Noli i poruszony wiarą pielgrzymów wzniósł tam przytułek dla ubogich.

Po pewnym czasie porzucił urząd i wrócił do Galii. Uzdrowienie z choroby oczu zawdzięczał św. Marcinowi z Tours. Chrzest przyjął w rodzinnym mieście z rąk biskupa Delfina z Bordeaux. Jego żoną była Terazja, pobożna szlachcianka z Barcelony. Ich jedyny syn zmarł kilka dni po narodzinach. Ta strata skłoniła małżonków do życia ascetycznego: za wspólną zgodą sprzedali majątek, pieniądze rozdali ubogim i odtąd żyli jak brat i siostra.

Paulin zamieszkał z Terazją w Hiszpanii. W Barcelonie, w dzień Bożego Narodzenia, wierni zażądali jego święceń i biskup wyświęcił go na kapłana mimo jego oporu. W 395 roku małżonkowie przenieśli się do Noli i osiedlili przy grobie św. Feliksa. Wraz z towarzyszami wiedli tam życie mnisze w ubóstwie i modlitwie, troszcząc się o pielgrzymów i ubogich, których Paulin nazywał swoimi patronami. Rozbudował sanktuarium o nową bazylikę, której malowidła z napisami uczyły pielgrzymów historii zbawienia. Co roku na święto św. Feliksa układał poemat ku jego czci.

Korespondował z wybitnymi ludźmi Kościoła swoich czasów, między innymi ze św. Ambrożym, św. Augustynem, św. Hieronimem i Sulpicjuszem Sewerem. Św. Augustyn radził w jednym z listów: „Idź do Kampanii, ucz się od Paulina”. Około 409 roku, po śmierci biskupa Noli, wierni wybrali Paulina na jego następcę. Gdy Goci pustoszyli Kampanię, oddał wszystko, co miał, na żywność dla ubogich i wykup jeńców. Św. Grzegorz Wielki przekazał opowieść, że Paulin oddał się nawet w niewolę w zamian za syna pewnej wdowy; prawdziwość tego epizodu jest jednak sporna.

Zmarł w Noli 22 czerwca 431 roku. Pochowano go przy grobie św. Feliksa. W czasach Longobardów jego relikwie przeniesiono do Benewentu, a za cesarza Ottona III do Rzymu, do bazyliki św. Bartłomieja na Wyspie Tyberyjskiej. W 1908 roku Pius X zgodził się na ich powrót do Noli; dziś spoczywają w tamtejszej katedrze.

Paulin jest czczony jako święty od starożytności, zanim powstał proces kanonizacyjny. Św. Jan Paweł II modlił się przy jego relikwiach w Noli w 1992 roku, a Benedykt XVI poświęcił mu katechezę podczas audiencji generalnej 12 grudnia 2007 roku.