Św. Paschalis Baylon

Święty Paschalis Baylon był hiszpańskim pasterzem, który został bratem zakonnym u franciszkanów i całe życie spędził w prostych posługach klasztornych. Zasłynął wielką miłością do Najświętszego Sakramentu i jest patronem kongresów oraz dzieł eucharystycznych. Kościół wspomina go 17 maja.

Urodził się 16 maja 1540 roku w miejscowości Torrehermosa w Aragonii, w ubogiej rodzinie. Był to dzień Zesłania Ducha Świętego, które w Hiszpanii nazywano Paschą, i stąd pochodzi jego imię. Od siódmego do dwudziestego czwartego roku życia pasł owce. Nie chodził do szkoły, ale sam nauczył się czytać z książeczek do modlitwy. Zamożny gospodarz, u którego pracował, chciał go usynowić i uczynić swoim dziedzicem, lecz Paschalis odmówił, bo pragnął zostać franciszkaninem.

Mając osiemnaście lat, poprosił o przyjęcie do klasztoru Matki Bożej Loretańskiej, należącego do franciszkanów reformy św. Piotra z Alkantary, zwanych alkantarzystami. Wtedy go nie przyjęto, być może z powodu młodego wieku. Do zakonu wstąpił w 1564 roku. Choć przełożeni zachęcali go do przyjęcia święceń, do końca życia pozostał bratem zakonnym, bo uważał się za niegodnego kapłaństwa. Odmawiał ważnych urzędów i wybierał najprostsze prace; był między innymi furtianem w klasztorach w Xàtivie i w Walencji.

Ośrodkiem jego życia była Eucharystia. Każdą wolną chwilę spędzał na adoracji Najświętszego Sakramentu, a współbracia opowiadali o zachwyceniach, w które popadał podczas modlitwy. W 1576 roku prowincjał wysłał go z ważnymi pismami do generała zakonu w Paryżu. Podróż przez Francję, ogarniętą wojnami religijnymi, była niebezpieczna: kalwiniści bili go, wyśmiewali i lżyli, a w Orleanie, po gorącym sporze o rzeczywistą obecność Chrystusa w Eucharystii, omal go nie ukamienowano.

Choć nie miał prawie żadnego wykształcenia, wielu przychodziło do niego po radę, a współbracia cenili jego mądrość w sprawach wiary. Po powrocie z Francji spisał zbiór wypowiedzi o rzeczywistej obecności Chrystusa w Eucharystii i o władzy papieża; nazywano go serafinem Eucharystii. Wyczerpany postami i umartwieniami, zmarł po przyjęciu Komunii 17 maja 1592 roku w klasztorze w Villarreal koło Walencji, znów w dzień Zesłania Ducha Świętego. Według tradycji podczas jego pogrzebu, w chwili podniesienia, otworzył oczy, by jeszcze raz oddać cześć Chrystusowi.

Papież Paweł V ogłosił go błogosławionym 29 października 1618 roku, a Aleksander VIII zaliczył go do grona świętych 16 października 1690 roku. W 1897 roku papież Leon XIII ogłosił go patronem kongresów i dzieł eucharystycznych. Jego kult rozwinął się szczególnie w Hiszpanii i w południowych Włoszech, a stamtąd dotarł do Ameryki Środkowej i Południowej.