Św. Monika

Św. Monika urodziła się w 332 roku w Tagaście (obecnie Souk Ahras w Algierii). W młodym wieku została wydana za mąż za pogańskiego urzędnika rzymskiego, który był człowiekiem popędliwym i niewiernym. Mając 22 lata, Monika urodziła syna, Augustyna. Jego młodość była dla matki udręką. Augustyn prowadził próżniacze życie i oddawał się rozpuście. Przez wiele lat żył bez ślubu z kobietą, z którą miał syna Adeodata. Został członkiem sekty manichejczyków.

Św. Monika przez długie lata cierpliwie i wytrwale modliła się za Augustyna, błagając o jego nawrócenie. Biskup Ambroży - późniejszy święty - powiedział jej kiedyś: „Matko, jestem pewien, że syn tylu łez musi powrócić do Boga". I tak się też stało. Augustyn został wielkim świętym, doktorem Kościoła. W słynnych „Wyznaniach" (swojej duchowej autobiografii) napisał, że matka płakała nad nim „bardziej, niż płaczą matki nad grobami swych dzieci". I właśnie łzom i modlitwom matki przypisywał swoje nawrócenie.

Św. Monika jest przykładem cierpliwej i wytrwałej modlitwy za dzieci i mężów. Jest patronką kobiet chrześcijańskich, zwłaszcza tych, które przeżywają kłopoty małżeńskie i nieudane małżeństwa oraz tych, które zawiodły się na swoich dzieciach lub mają z nimi kłopoty. Kobiet będących ofiarami cudzołóstwa, alkoholizmu, złorzeczeń i oszczerstw.