Św. Męczennice z Compiègne

Święte Męczennice z Compiègne to szesnaście karmelitanek bosych z klasztoru w Compiègne we Francji, które w czasie rewolucji francuskiej zginęły na gilotynie w Paryżu 17 lipca 1794 roku. Wspólnocie przewodziła przeorysza, Teresa od św. Augustyna (Marie-Madeleine-Claudine Lidoine), urodzona w Paryżu w 1752 roku. Kościół wspomina je 17 lipca, w dniu ich męczeńskiej śmierci.

Klasztor w Compiègne był jedną z fundacji, które powstały we Francji po przybyciu tam bł. Anny od Jezusa, uczennicy św. Teresy z Ávili. Wśród męczennic było dziesięć mniszek chórowych, nowicjuszka, trzy siostry konwerskie oraz dwie siostry zewnętrzne, rodzone siostry Catherine i Thérèse Soiron, które od lat posługiwały wspólnocie. Najstarsze z nich miały blisko osiemdziesiąt lat.

Po wybuchu rewolucji urzędnicy przychodzili do klasztoru, by przesłuchiwać mniszki i nakłonić je do porzucenia życia zakonnego, lecz siostry odmówiły. W 1792 roku, gdy narastała przemoc, przeorysza zaproponowała, by wspólnota ofiarowała Bogu swoje życie w intencji pokoju dla Kościoła i państwa. Siostry ponawiały ten akt codziennie aż do śmierci. We wrześniu 1792 roku usunięto je z klasztoru. W świeckich ubraniach, podzielone na cztery grupy mieszkające w różnych częściach miasta, nadal prowadziły życie modlitwy i pokuty pod kierunkiem przeoryszy.

W czerwcu 1794 roku zostały wykryte, wydane władzom i aresztowane, a następnie przewiezione do Paryża i osadzone w więzieniu Conciergerie. Również tam zachowywały spokój i ufność wobec Boga. 16 lipca, w święto Matki Bożej z Góry Karmel, śpiewały w więzieniu pieśni radości. Nazajutrz trybunał rewolucyjny skazał je na śmierć. Zarzucono im wierność życiu zakonnemu i „fanatyzm”, jak nazwano ich nabożeństwo do Najświętszych Serc Jezusa i Maryi.

Jeszcze tego samego dnia przewieziono je dwoma wozami na miejsce kaźni, na dzisiejszy plac Narodu. W drodze śpiewały psalmy. U stóp szafotu zaintonowały „Veni Creator” i odnowiły przyrzeczenia chrzcielne oraz śluby zakonne, a przeorysza błogosławiła każdą z nich. Pierwsza zginęła najmłodsza, nowicjuszka Konstancja, śpiewając psalm „Laudate Dominum”. Ciała męczennic wrzucono do wspólnego dołu w ogrodzie dawnego klasztoru Picpus, razem z ciałami wielu innych ofiar terroru. Dziesięć dni później upadł Robespierre i skończył się czas terroru.

Wiele szczegółów z ich życia i śmierci przekazała s. Maria od Wcielenia, karmelitanka z tej samej wspólnoty, która w czasie aresztowania przebywała z dala od Compiègne i ocalała, a później spisała dzieje swoich sióstr. Papież Pius X beatyfikował męczennice 27 maja 1906 roku. 18 grudnia 2024 roku papież Franciszek rozszerzył ich kult na cały Kościół i wpisał je do katalogu świętych w drodze kanonizacji równoważnej, która nie wymaga zatwierdzenia cudu.