Św. Maria Magdalena

Święta Maria Magdalena była uczennicą Jezusa. Towarzyszyła Mu w Galilei, stała pod Jego krzyżem, a w poranek wielkanocny jako pierwsza zobaczyła Zmartwychwstałego i zaniosła tę wieść apostołom. Dlatego nazywa się ją apostołką apostołów. Kościół obchodzi jej święto 22 lipca.

To, co o niej wiadomo, pochodzi z Ewangelii, które nie podają ani jej wieku, ani pochodzenia rodzinnego. Przydomek łączy ją z Magdalą, miejscowością nad Jeziorem Galilejskim. Święty Łukasz wymienia ją wśród kobiet, które razem z Dwunastoma szły za Jezusem przez miasta i wsie i wspierały ich swoim mieniem, i zaznacza, że wyszło z niej siedem złych duchów. Święty Marek dodaje, że to Jezus je wyrzucił.

Gdy Jezus umierał na krzyżu, Maria Magdalena była tam z innymi kobietami; Ewangelia według świętego Jana wymienia ją obok Matki Jezusa. Widziała, gdzie złożono Jego ciało, a po szabacie razem z innymi kobietami kupiła wonności, aby je namaścić.

Według Ewangelii świętego Jana przyszła do grobu pierwszego dnia tygodnia wczesnym rankiem, gdy było jeszcze ciemno, i zobaczyła odsunięty kamień. Pobiegła do Szymona Piotra i drugiego ucznia, a potem stała przy grobie i płakała. Wtedy ujrzała Jezusa, ale Go nie poznała i wzięła za ogrodnika. Poznała Go dopiero, gdy zawołał ją po imieniu, i odpowiedziała: „Rabbuni”, czyli „Nauczycielu”. Jezus posłał ją do swoich braci, a ona poszła do uczniów i oznajmiła: „Widziałam Pana”.

Hraban Maur i święty Tomasz z Akwinu nazwali ją apostołką apostołów, bo ogłosiła apostołom to, co oni mieli potem głosić całemu światu. Święty Jan Paweł II przypominał, że była pierwszym naocznym świadkiem Zmartwychwstałego i dlatego pierwsza dała o Nim świadectwo przed apostołami. Papież Franciszek nazwał ją apostołką nowej i największej nadziei.

Na Zachodzie, zwłaszcza od czasów papieża świętego Grzegorza Wielkiego, utożsamiano ją z kobietą, która w domu faryzeusza Szymona wylała olejek na Jezusa, oraz z Marią z Betanii, siostrą Marty i Łazarza. Ten pogląd wpłynął na pisarzy kościelnych, sztukę i teksty liturgiczne. Badania bolandystów przygotowały jednak reformę kalendarza: odnowione księgi liturgiczne mówią o Marii z Magdali, a Marię z Betanii Kościół czci 29 lipca razem z Martą i Łazarzem.

Ewangelie nie mówią nic o jej dalszych losach. Według tradycji wschodniej zamieszkała w Efezie i tam zmarła, a według późniejszej tradycji zachodniej przybyła do Prowansji i przez wiele lat żyła w samotności w grocie La Sainte-Baume. Kościół na Wschodzie i na Zachodzie zawsze czcił ją jako pierwszego świadka zmartwychwstania. W 2016 roku papież Franciszek podniósł jej wspomnienie do rangi święta, takiej, jaką mają święta apostołów, a do mszału dodano własną prefację o apostołce apostołów.