Św. Marek Ewangelista

Święty Marek Ewangelista jest autorem drugiej Ewangelii, uczniem i tłumaczem świętego Piotra oraz współpracownikiem świętego Pawła. Kościół obchodzi jego święto 25 kwietnia.

Dzieje Apostolskie nazywają go Janem zwanym Markiem: Jan było jego imieniem żydowskim, Marek łacińskim. Jego matka Maria miała w Jerozolimie dom, w którym pierwsi chrześcijanie zbierali się na modlitwę i do którego przyszedł Piotr po uwolnieniu z więzienia. Marek był kuzynem Barnaby. Nie należał do uczniów, którzy chodzili za Jezusem. Niektórzy widzą w nim młodzieńca, który według jego Ewangelii uciekł z Ogrodu Oliwnego w noc pojmania Jezusa, ale jest to tylko przypuszczenie.

Barnaba i Paweł zabrali go z Jerozolimy do Antiochii, a potem jako pomocnika w pierwszą podróż misyjną na Cypr. W Perge w Pamfilii Marek odłączył się od nich i wrócił do Jerozolimy. Przed drugą podróżą Barnaba chciał go znowu zabrać, lecz Paweł się sprzeciwił; doszło do ostrego sporu i Barnaba popłynął z Markiem na Cypr. Benedykt XVI widział w tym sporze znak, że święci nie spadli z nieba, a świętość rośnie przez nawrócenie, pojednanie i przebaczenie. Później Paweł wymienia Marka w listach wśród swoich współpracowników, a w Drugim Liście do Tymoteusza prosi, by go przyprowadzić, bo jest mu przydatny w posłudze.

Pierwszy List świętego Piotra, pisany z Rzymu nazwanego w nim Babilonem, przekazuje pozdrowienia od Marka, którego apostoł nazywa swoim synem. Papiasz, autor z II wieku, którego świadectwo zachował Euzebiusz z Cezarei, pisał, że Marek był tłumaczem Piotra i starannie spisał to, co zapamiętał z jego nauczania. Papież Paweł VI widział w Ewangelii Marka spisaną katechezę Piotra głoszoną w Rzymie: krótką, prostą i pełną żywych szczegółów naocznego świadka. Symbolem ewangelisty jest lew.

Według starożytnej tradycji, którą przekazuje między innymi Euzebiusz, Marek głosił Ewangelię w Egipcie i założył Kościół w Aleksandrii. Martyrologium Rzymskie wspomina tego samego dnia jego następcę na tamtejszej stolicy biskupiej, świętego Anianusa. Nie znamy pewnej daty śmierci Marka. Akta Marka, spisane w IV wieku, opowiadają, że poniósł w Aleksandrii śmierć męczeńską, wleczony ulicami miasta; starsze źródła o tym nie mówią.

Według przekazu w 828 roku kupcy weneccy przewieźli jego ciało z Aleksandrii do Wenecji, gdzie relikwie świętego czczone są w bazylice jego imienia; Marek jest patronem tego miasta. W 1968 roku, gdy obchodzono 1900. rocznicę jego śmierci, papież Paweł VI przekazał relikwię świętego Kościołowi koptyjskiemu do nowej katedry w Kairze i nazwał ten gest nową więzią między stolicą Piotra a stolicą Marka. Marek jest czczony w Kościele od starożytności, na długo przed powstaniem procesów kanonizacyjnych.