Św. Ludwik i Zelia Martin

Święci Ludwik i Zelia Martin byli francuskimi małżonkami z Alençon i rodzicami dziewięciorga dzieci, wśród nich św. Teresy od Dzieciątka Jezus. Są pierwszą parą małżonków kanonizowaną razem. Kościół wspomina ich 12 lipca, w rocznicę ślubu.

Ludwik urodził się 22 sierpnia 1823 roku w Bordeaux. W młodości myślał o życiu zakonnym w hospicjum na przełęczy Wielki Święty Bernard, lecz zniechęcony trudną nauką łaciny porzucił ten zamiar. Został zegarmistrzem i osiadł w Alençon. Zelia Guérin urodziła się 23 grudnia 1831 roku w Gandelain koło Saint-Denis-sur-Sarthon. Ona także pragnęła życia zakonnego, ale słabe zdrowie i odmowna opinia przełożonej szarytek w Alençon zamknęły jej tę drogę. Nauczyła się wyrabiać słynną koronkę alençońską i prowadziła własną pracownię, w której zatrudniała wiele pracownic.

W 1858 roku spotkali się na moście św. Leonarda w Alençon i po kilku miesiącach się pobrali: wieczorem 12 lipca zawarli ślub cywilny, a o północy, już 13 lipca, związek sakramentalny w kościele Notre-Dame. W ciągu trzynastu lat urodziło im się dziewięcioro dzieci, z których czworo zmarło we wczesnym dzieciństwie. Codziennie uczestniczyli we Mszy św., byli hojni dla ubogich, wspierali misje i angażowali się w życie parafii. Za dewizę mieli słowa „Dieu premier servi”, czyli „Bogu służyć najpierw”.

Zelia pisała wiele listów do bliskich. Zachowana korespondencja pokazuje codzienność domu Martinów: pracę, modlitwę, radość z narodzin dzieci i ból po ich stracie. Zelia zachorowała na raka piersi i zmarła w Alençon 28 sierpnia 1877 roku. Ludwik, by zapewnić pięciu córkom lepszą przyszłość, przeniósł się z nimi do Lisieux, gdzie mieszkało ich wujostwo Guérin.

Wszystkie córki wybrały życie zakonne: Maria, Paulina, Celina i Teresa wstąpiły do Karmelu w Lisieux, a Leonia do wizytek w Caen. Ludwik przyjmował ich powołania jako szczególny dar dla rodziny. W ostatnich latach życia zapadł na miażdżycę naczyń mózgowych i przez trzy lata przebywał w szpitalu Bon Sauveur w Caen. Zmarł 29 lipca 1894 roku w La Musse koło Évreux, w posiadłości rodziny Guérin.

W liście apostolskim na ich beatyfikację Benedykt XVI napisał, że mocą sakramentu małżeństwa i za przykładem Świętej Rodziny z Nazaretu dali świadectwo miłości do Boga, Maryi Panny, ubogich i misji. Beatyfikował ich w imieniu papieża kardynał José Saraiva Martins 19 października 2008 roku w Lisieux, po uznaniu cudu za ich wstawiennictwem. Papież Franciszek kanonizował ich 18 października 2015 roku na placu św. Piotra w Rzymie, w czasie Synodu Biskupów poświęconego rodzinie. W tym samym roku otwarto proces beatyfikacyjny ich córki Leonii.