Św. Leon III

Święty Leon III był papieżem od 795 do 816 roku. W Boże Narodzenie 800 roku w Bazylice św. Piotra włożył koronę cesarską na głowę Karola Wielkiego, króla Franków. Martyrologium Rzymskie podkreśla też, że usilnie bronił prawdziwej wiary w Boską godność Syna Bożego. Jego wspomnienie przypada 12 czerwca.

Był Rzymianinem; roku jego urodzenia nie znamy. Służył w papieskim skarbcu i został kardynałem prezbiterem kościoła św. Zuzanny. 26 grudnia 795 roku, w dniu pogrzebu papieża Hadriana I, wybrano go na następcę zmarłego, a nazajutrz przyjął sakrę. Zaraz potem posłał Karolowi klucze do konfesji św. Piotra i chorągiew Rzymu.

25 kwietnia 799 roku, podczas procesji ulicami Rzymu, napadli na niego uzbrojeni ludzie związani z rodziną Hadriana I. Zrzucili go z konia, pobili i próbowali wyłupić mu oczy oraz wyrwać język, a nocą uwięzili w klasztorze św. Erazma na Celiuszu. Liber Pontificalis, średniowieczny zbiór żywotów papieży, podaje, że w cudowny sposób odzyskał wzrok i mowę. Gdy zdołano go uwolnić, schronił się u księcia Spoleto, a potem udał się do Karola, który przyjął go w Paderborn. Pod eskortą Franków wrócił do Rzymu, gdzie lud powitał go z radością.

Przeciwnicy stawiali papieżowi ciężkie zarzuty. W 800 roku król przybył do Rzymu. Leon złożył wtedy publicznie uroczystą przysięgę, że jest niewinny, a w Boże Narodzenie koronował Karola na cesarza. Sprawców zamachu skazano na śmierć, lecz na prośbę papieża karę zamieniono na wygnanie do kraju Franków.

W 798 roku zwołał synod, który potępił naukę biskupa Feliksa z Urgel, według której Chrystus jako człowiek był Synem Bożym jedynie przez przybranie. Gdy zaś w 809 roku Frankowie zebrani na synodzie w Akwizgranie poparli, jak się wydaje, dodanie do wyznania wiary słów „i Syna” (Filioque), Leon III uznał naukę o pochodzeniu Ducha Świętego od Ojca i Syna za prawdziwą, lecz radził, by nie zmieniać tekstu Credo. Dzięki hojności Karola odnowił wiele kościołów Rzymu, bogato je wyposażył i wspierał ubogich.

Po śmierci Karola Wielkiego w 814 roku w Rzymie wykryto nowy spisek przeciw papieżowi, a Leon kazał pojmać i stracić jego przywódców. Zmarł w Rzymie 12 czerwca 816 roku, po ponad dwudziestu latach pontyfikatu, i został pochowany w Bazylice św. Piotra. W 1673 roku jego imię wpisano do Martyrologium Rzymskiego pod dniem 12 czerwca.