Św. Katarzyna Szwedzka

Święta Katarzyna Szwedzka była córką św. Brygidy Szwedzkiej. Przez ponad dwadzieścia lat dzieliła z matką w Rzymie życie modlitwy, pielgrzymek i posługi potrzebującym, a po jej śmierci stanęła na czele pierwszej wspólnoty brygidek w Vadstenie. Martyrologium Rzymskie wspomina ją 24 marca.

Urodziła się około 1331 roku jako jedno z ośmiorga dzieci Brygidy i Ulfa Gudmarssona; dokładna data jej urodzenia nie jest znana. Jako dziecko wychowywała się u mniszek w Riseberga. Bardzo młodo została wydana za rycerza Eggarda von Kyren. Martyrologium podaje, że poślubiono ją wbrew jej woli i że za zgodą męża zachowała dziewictwo. Jej średniowieczny żywot dodaje, że małżonków łączyło szczere przywiązanie.

Brygida po śmierci męża wyjechała w 1349 roku do Rzymu. Katarzyna dołączyła do niej w Roku Świętym 1350, a niedługo potem dotarła do niej wiadomość, że Eggard zmarł. Została wtedy przy matce i odtąd dzieliła jej surowe życie: modlitwę, nawiedzanie kościołów i pomoc ubogim. Młoda wdowa odrzucała kolejne propozycje małżeństwa. Legenda opowiada, że przed natarczywymi zalotnikami ocaliła ją łania, dlatego to zwierzę towarzyszy Katarzynie na obrazach.

W 1372 roku udała się z matką i bratem Birgerem do Ziemi Świętej. Niedługo po powrocie, 23 lipca 1373 roku, Brygida zmarła w Rzymie. Katarzyna, spełniając jej życzenie, przewiozła ciało matki do Szwecji i 4 lipca 1374 roku dotarła do Vadsteny, gdzie Brygida założyła klasztor swojego zakonu.

Tam stanęła na czele wspólnoty, która zaczynała żyć według reguły Zakonu Najświętszego Zbawiciela. Martyrologium Rzymskie podaje, że sama przywdziała w Vadstenie habit mniszki, a tradycja nazywa ją pierwszą ksienią tego klasztoru. Już w 1375 roku wróciła jednak do Rzymu, aby zabiegać o kanonizację matki i o potwierdzenie reguły. Spędziła tam pięć lat. W 1378 roku papież Urban VI zatwierdził regułę brygidek. Gdy wybuchła wielka schizma zachodnia, Katarzyna opowiedziała się po stronie Urbana VI i zeznawała w sprawie ważności jego wyboru.

W 1380 roku wróciła do Vadsteny. Wkrótce zachorowała i zmarła tam 24 marca 1381 roku. Kanonizacji matki nie doczekała: Brygidę ogłosił świętą papież Bonifacy IX w 1391 roku.

Proces kanonizacyjny Katarzyny rozpoczęto w XV wieku, lecz nigdy go nie ukończono. Papież Innocenty VIII zezwolił na jej kult, a w 1489 roku w Vadstenie uroczyście przeniesiono jej relikwie. Formalnej kanonizacji nie było, Kościół czci ją jednak jako świętą i tak nazywa ją Martyrologium Rzymskie. Benedykt XVI, mówiąc o św. Brygidzie, przypomniał, że jej córka Karin, czyli Katarzyna, jest czczona jako święta, i widział w tym wymowny znak troski matki o wychowanie dzieci.