Św. Karol de Foucauld

Święty Karol de Foucauld, nazywany bratem Karolem od Jezusa, był francuskim oficerem i podróżnikiem, który po latach niewiary odnalazł Boga, został kapłanem i zamieszkał jako pustelnik wśród Tuaregów na Saharze. Chciał być bratem każdego człowieka i głosić Ewangelię całym swoim życiem. Kościół wspomina go 1 grudnia, w dniu jego śmierci.

Urodził się 15 września 1858 roku w Strasburgu, w rodzinie głęboko chrześcijańskiej. W wieku sześciu lat stracił oboje rodziców; razem z siostrą Marią wychowywał się u dziadka ze strony matki. Jako nastolatek utracił wiarę. W 1876 roku wstąpił do szkoły wojskowej w Saint-Cyr, w wieku dwudziestu lat został oficerem, a potem służył w Algierii.

Po kilku latach porzucił wojsko i w latach 1883-1884 przemierzył Maroko, zamknięte wówczas dla Europejczyków. Wiara muzułmanów obudziła w nim pytanie o Boga. Modlił się: „Boże mój, jeśli istniejesz, spraw, abym Cię poznał”. Pod koniec października 1886 roku w paryskim kościele św. Augustyna wyspowiadał się u księdza Huvelina i przyjął Komunię świętą. Pisał potem, że gdy tylko uwierzył w Boga, zrozumiał, iż może żyć już tylko dla Niego.

Pielgrzymka do Ziemi Świętej odsłoniła mu powołanie: naśladować Jezusa w ukrytym życiu Nazaretu. W 1890 roku wstąpił do trapistów i siedem lat spędził w klasztorach we Francji i w Syrii. Szukając jeszcze większego ubóstwa, opuścił zakon i zamieszkał w Nazarecie jako posługacz u klarysek. Długie godziny spędzał tam na adoracji Najświętszego Sakramentu i rozważaniu Ewangelii. Z jego pism pochodzi modlitwa oddania, w której powierza się Ojcu i przyjmuje wszystko, co On zechce z nim uczynić.

Święcenia kapłańskie przyjął 9 czerwca 1901 roku w Viviers i jeszcze w tym samym roku wyjechał na Saharę. Osiadł najpierw w oazie Beni Abbès w Algierii, przy granicy z Marokiem. Swoją pustelnię otworzył dla każdego, kto zapukał do drzwi. Chciał, aby chrześcijanie, muzułmanie i żydzi widzieli w nim swojego brata, „brata powszechnego”. Sprzeciwiał się niewolnictwu, które tam zastał.

W 1905 roku przeniósł się w głąb pustyni, do Tamanrasset w górach Hoggar, między Tuaregów. Nauczył się ich języka, poznawał ich zwyczaje i kulturę, a owocem tej cierpliwej pracy był między innymi słownik tuarescko-francuski. Marzył o braciach, którzy dzieliliby jego życie, lecz do końca żył sam. Wieczorem 1 grudnia 1916 roku, w czasie pierwszej wojny światowej, napastnicy otoczyli jego dom. Podczas grabieży brat Karol zginął od strzału.

Benedykt XVI zaliczył Karola de Foucauld do grona błogosławionych 13 listopada 2005 roku, a papież Franciszek kanonizował go 15 maja 2022 roku na placu św. Piotra. Jego duchową rodzinę tworzą dziś zgromadzenia zakonne, instytuty świeckie i stowarzyszenia wiernych powstałe po jego śmierci, wśród nich mali bracia Jezusa i małe siostry Jezusa.