Św. Josemaría Escrivá de Balaguer

Kapłan · 1902-1975

Prezbiter, założyciel Opus Dei, nauczyciel świętości w codziennej pracy

Święty Josemaría Escrivá de Balaguer był hiszpańskim prezbiterem, założycielem Opus Dei i Kapłańskiego Stowarzyszenia Świętego Krzyża. Przez całe życie głosił, że wszyscy są powołani do świętości i że zwykła praca oraz codzienne obowiązki mogą stać się drogą do Boga. Kościół wspomina go 26 czerwca.

Urodził się 9 stycznia 1902 roku w Barbastro w Hiszpanii jako drugie z sześciorga dzieci. Jego rodzice, José Escrivá i María Dolores Albás, byli gorliwymi katolikami i uczyli go wiary przede wszystkim własnym przykładem. Między 1910 a 1913 rokiem zmarły jego trzy młodsze siostry, a w 1914 roku rodzina straciła majątek i rok później przeniosła się do Logroño.

Zimą na przełomie 1917 i 1918 roku zobaczył tam na śniegu ślady bosych stóp karmelity. Pomyślał wtedy, że skoro inni tyle poświęcają dla Boga, on także powinien Mu coś ofiarować. Nie wiedząc jeszcze, czego dokładnie Bóg od niego chce, postanowił zostać kapłanem. Studiował w seminarium w Logroño, a od 1920 roku w Saragossie, gdzie za radą ojca podjął też studia prawnicze. Święcenia kapłańskie przyjął w Saragossie 28 marca 1925 roku.

W 1927 roku przeniósł się do Madrytu, aby zdobyć doktorat z prawa, i wiele czasu poświęcał tam chorym, ubogim i dzieciom na przedmieściach. 2 października 1928 roku, jak sam mówił, „zobaczył” misję, którą Bóg chciał mu powierzyć. Tego dnia narodziło się Opus Dei: nowa droga w Kościele, na której ludzie wszelkich środowisk mieli dążyć do świętości i apostolstwa, uświęcając zwykłą pracę pośród świata. 14 lutego 1930 roku zrozumiał, że Dzieło ma objąć także kobiety. W 1934 roku wydał pierwszą wersję książki „Droga”, która ukazała się później w kilkudziesięciu językach.

Wojna domowa, która wybuchła w Hiszpanii w 1936 roku, przyniosła w Madrycie gwałtowne prześladowanie Kościoła. Josemaría trwał wtedy w modlitwie, pokucie i pracy apostolskiej. 14 lutego 1943 roku założył w łonie Opus Dei Kapłańskie Stowarzyszenie Świętego Krzyża. W 1946 roku zamieszkał w Rzymie, aby przygotować papieskie zatwierdzenie Dzieła. Pius XII udzielił mu dekretu pochwalnego w 1947 roku, a ostatecznego zatwierdzenia 16 czerwca 1950 roku.

Z Rzymu kierował Dziełem, które szerzyło się w wielu krajach, i odbywał podróże katechetyczne po Europie i Ameryce Łacińskiej. Zmarł na atak serca 26 czerwca 1975 roku w swoim pokoju pracy w Rzymie. Opus Dei liczyło wtedy ponad 60 tysięcy członków na pięciu kontynentach. Jego ciało spoczywa w rzymskim kościele prałackim Matki Bożej Pokoju. W 1982 roku Kościół nadał Dziełu ostateczną formę prawną prałatury personalnej.

Jan Paweł II beatyfikował go 17 maja 1992 roku, a 6 października 2002 roku na placu Świętego Piotra ogłosił go świętym. Nazajutrz papież mówił, że Bóg wybrał go, by głosił powszechne powołanie do świętości, i że można by go nazwać świętym zwyczajności.