Św. Joanna d'Arc
Osoba świecka · 1412-1431
Dziewica, wyzwolicielka Orleanu, patronka Francji
Święta Joanna d'Arc, zwana Dziewicą Orleańską, była francuską wieśniaczką, która jako siedemnastolatka poprowadziła wojska delfina Karola na odsiecz Orleanowi i towarzyszyła mu przy koronacji w Reims. Pojmana przez wrogów i skazana w niesprawiedliwym procesie, zginęła na stosie w Rouen. Kościół wspomina ją 30 maja.
Urodziła się w 1412 roku w Domrémy, wiosce na pograniczu Francji i Lotaryngii, w rodzinie pobożnych chłopów Jakuba d'Arc i Izabeli Romée. Pomagała w domu, przędła len i wełnę, pasła bydło. Nie umiała czytać ani pisać, ale często przystępowała do sakramentów i chętnie przychodziła do kościoła. Według bulli kanonizacyjnej pomagała chorym i ubogim, a nawet oddawała im swoje posłanie.
Gdy miała około trzynastu lat, usłyszała głos, który rozpoznała jako głos archanioła Michała; później, jak mówiła, przemawiały do niej także św. Katarzyna i św. Małgorzata. Złożyła wtedy ślub dziewictwa. Głosy wezwały ją, by pospieszyła z pomocą delfinowi, wyzwoliła Francję i doprowadziła Karola do koronacji. Na początku 1429 roku stawiła się u niego. W Poitiers przebadali ją teologowie i nie znaleźli w niej nic sprzecznego z wiarą.
W marcu 1429 roku wezwała w liście króla Anglii do zawarcia pokoju, a gdy jej propozycję odrzucono, wyruszyła z wojskiem na odsiecz oblężonemu Orleanowi. 8 maja 1429 roku miasto zostało uwolnione, a 17 lipca Karol VII został koronowany w Reims; Joanna stała przy nim ze swoim sztandarem. Przez około rok przebywała wśród żołnierzy i starała się wpływać na ich obyczaje.
23 maja 1430 roku pod Compiègne została pojmana przez Burgundczyków, którzy sprzedali ją Anglikom. W Rouen postawiono ją przed sądem kościelnym. Przewodniczyli mu biskup Beauvais Pierre Cauchon i inkwizytor Jean Le Maistre, lecz w praktyce prowadziła go grupa teologów Uniwersytetu Paryskiego, od początku do niej uprzedzonych. Joanna odpowiadała prosto i odważnie. Zapytana, czy jest w łasce Bożej, odparła, że jeśli nie jest, prosi Boga, by ją w niej postawił, a jeśli jest, by ją w niej zachował. Mówiła też, że Jezus Chrystus i Kościół to jedno. Jej odwołanie do papieża odrzucono.
Uznana za heretyczkę, została skazana na spalenie. Rankiem 30 maja 1431 roku po raz ostatni przyjęła w więzieniu Komunię świętą, a potem zaprowadzono ją na plac Starego Rynku w Rouen. Miała dziewiętnaście lat. Poprosiła, by kapłan trzymał przed nią krzyż, i umarła ze wzrokiem utkwionym w Ukrzyżowanym, wielokrotnie wzywając imienia Jezusa.
W 1456 roku proces otwarty z upoważnienia papieża Kaliksta III, w którym przesłuchano około stu dwudziestu świadków, uznał wyrok za nieważny. Papież Pius X beatyfikował Joannę w 1909 roku, a Benedykt XV kanonizował ją 16 maja 1920 roku. Kościół czci ją, wraz ze św. Teresą od Dzieciątka Jezus, jako patronkę Francji, po Najświętszej Maryi Pannie.