Św. Jan z Ávili

Kapłan · † 1569

Prezbiter i doktor Kościoła, kaznodzieja, apostoł Andaluzji

Święty Jan z Ávili był hiszpańskim kapłanem diecezjalnym, kaznodzieją i kierownikiem duchowym, nazywanym apostołem Andaluzji, a od 2012 roku doktorem Kościoła. Jego wspomnienie liturgiczne przypada 10 maja.

Urodził się 6 stycznia w Almodóvar del Campo w diecezji toledańskiej; nie wiadomo na pewno, czy w 1499, czy w 1500 roku. Był jedynym synem Alonsa Ávili i Cataliny Gijón, zamożnych i głęboko wierzących rodziców. Jako czternastolatek rozpoczął studia prawnicze w Salamance, lecz po głębokim nawróceniu porzucił je i wrócił do domu, by się modlić. W 1520 roku, myśląc o kapłaństwie, podjął studia filozofii i teologii w Alcalá de Henares.

W 1526 roku przyjął święcenia kapłańskie. Odziedziczony majątek rozdał najuboższym, bo chciał wyjechać jako misjonarz do Meksyku. Czekając w Sewilli na statek, głosił tam kazania. Kapłan Fernando de Contreras, poruszony jego świadectwem, sprawił, że arcybiskup Sewilli zatrzymał go w Andaluzji. W 1531 roku, z powodu źle zrozumianego kazania, Jan został niesłusznie oskarżony przed inkwizycją i uwięziony. W więzieniu zaczął pisać pierwszą wersję Audi, filia, a w tych latach z niezwykłą głębią poznał tajemnicę miłości Boga i odkupienia w Chrystusie. W 1533 roku został uniewinniony.

Następnie przeniósł się do diecezji kordobańskiej, a od 1536 roku działał także w Grenadzie. Żył bardzo ubogo i przemierzał Andaluzję, głosząc Chrystusa. Szczególnie troszczył się o wychowanie młodzieży, zwłaszcza kandydatów do kapłaństwa. Zakładał kolegia, które po soborze trydenckim stały się seminariami, a papież Paweł III upoważnił go w 1538 roku do założenia uniwersytetu w Baezie. Był przekonany, że Kościoła nie da się odnowić bez świętości duchowieństwa. Gdy choroba nie pozwoliła mu udać się na sobór trydencki, napisał memoriały, które wywarły na obrady duży wpływ.

Był przyjacielem i doradcą wielu świętych. Święty Ignacy Loyola chciał go widzieć w Towarzystwie Jezusowym; Jan nie wstąpił do zakonu, lecz skierował do niego około trzydziestu swoich uczniów. Słuchając go, nawrócił się Jan Ciudad, późniejszy święty Jan Boży, a za jego sprawą także święty Franciszek Borgiasz. Święta Teresa od Jezusa z wielkim trudem przesłała mu rękopis swojej Księgi życia. Jego najważniejszym dziełem jest Audi, filia.

Schorowany, w 1554 roku osiadł na stałe w skromnym domu w Montilli w prowincji Kordoba i stamtąd prowadził apostolat głównie przez listy. Zmarł tam rankiem 10 maja 1569 roku.

Leon XIII beatyfikował go w 1894 roku, a Pius XII ogłosił go w 1946 roku patronem duchowieństwa diecezjalnego w Hiszpanii. Paweł VI kanonizował go 31 maja 1970 roku. 7 października 2012 roku Benedykt XVI ogłosił go, razem ze świętą Hildegardą z Bingen, doktorem Kościoła powszechnego. W 2021 roku jego wspomnienie wpisano do ogólnego kalendarza rzymskiego.