Św. Jadwiga Śląska

Święta Jadwiga Śląska była księżną, żoną Henryka Brodatego i matką, a po śmierci męża zamieszkała w klasztorze cysterek w Trzebnicy, który sama ufundowała. Zasłynęła troską o ubogich i chorych. Kościół wspomina ją 16 października.

Pochodziła z Bawarii, z rodu hrabiów Andechs. Rok jej urodzenia nie jest pewny: podaje się lata od 1174 do 1180. Wychowanie otrzymała u benedyktynek w Kitzingen. Jako bardzo młoda dziewczyna została wydana za Henryka z dynastii Piastów, późniejszego księcia śląskiego, zwanego Brodatym. Przybyła na Śląsk z Niemiec, nauczyła się języka polskiego i pozostała w nowej ojczyźnie do końca życia.

W małżeństwie urodziła kilkoro dzieci i wychowywała je w bojaźni Bożej. Wspierała męża w rządach księstwem, a sama żyła skromnie i nosiła proste, znoszone ubrania. Bulla kanonizacyjna wspomina, że małżonkowie za obopólną zgodą złożyli ślub wstrzemięźliwości i dochowywali go przez wiele lat, aby Jadwiga mogła więcej czasu poświęcać modlitwie.

Szczególną troską otaczała ubogich. Zakładała dla nich przytułki, sama im usługiwała i opiekowała się trędowatymi, nie lękając się zarażenia. Mawiała, że ubodzy są naszymi panami. Wraz z mężem ufundowała w 1202 roku w Trzebnicy klasztor cysterek, którego ksienią została później jej córka Gertruda.

Henryk Brodaty zmarł w 1238 roku. Jadwiga jako wdowa przeniosła się do Trzebnicy i odtąd dzieliła życie mniszek. Według bulli kanonizacyjnej zachowywała klasztorną dyscyplinę gorliwiej niż same mniszki, lecz nie złożyła ślubów zakonnych i nie wyrzekła się majątku. Chciała, jak przekazano, nadal mieć z czego wspierać potrzebujących.

W 1241 roku jej syn, książę Henryk Pobożny, poległ pod Legnicą w bitwie z Tatarami. Bulla opowiada, że Jadwiga przyjęła tę wiadomość z wiarą: dziękowała Bogu za takiego syna i polecała Mu jego duszę. Zmarła w Trzebnicy 15 października 1243 roku i została pochowana w tamtejszym klasztorze, gdzie do dziś znajduje się jej sanktuarium.

O jej kanonizację prosili papieża Urbana IV polscy biskupi i książęta wraz z ksienią i mniszkami z Trzebnicy, a on polecił zbadać jej życie i cuda. Do grona świętych zaliczył ją Klemens IV 26 marca 1267 roku w Viterbo. W dniu jej wspomnienia, 16 października 1978 roku, kardynał Karol Wojtyła został wybrany na papieża. Jan Paweł II nazywał świętą Jadwigę patronką pojednania między sąsiednimi narodami.