Św. Izydor z Sewilli
Biskup · † 636
Biskup Sewilli i doktor Kościoła, autor Etymologii, brat św. Leandra
Święty Izydor z Sewilli był biskupem, doktorem Kościoła i wielkim uczonym Hiszpanii Wizygotów. Następca brata, św. Leandra, na stolicy biskupiej w Sewilli, zebrał w swoich pismach wiedzę starożytności i przekazał ją średniowiecznej Europie. Kościół wspomina go 4 kwietnia.
Urodził się około 560 roku w rodzinie pochodzącej z Kartageny, być może już w Sewilli, dokąd rodzina się przeniosła. Wcześnie stracił ojca i wychowywał go starszy brat Leander, mnich, a później biskup Sewilli. Jako świętych Kościół czci także drugiego brata, Fulgencjusza, i siostrę Florentynę. Benedykt XVI przypomniał, że Leander, człowiek wymagający i surowy, wdrożył go do karności i wytrwałej nauki, a w ich domu była bogata biblioteka dzieł pogańskich i chrześcijańskich.
Młodość Izydora przypadła na niespokojne czasy. Wizygoci, którzy władali Hiszpanią, wyznawali arianizm, a on sam jako chłopiec zaznał wygnania. Doczekał jednak chwili, gdy królestwo przyjęło wiarę katolicką, do czego bardzo przyczynił się Leander. Około 600 roku Izydor objął po bracie stolicę biskupią w Sewilli i kierował nią przez około trzydzieści pięć lat.
Jako biskup troszczył się o wykształcenie duchowieństwa i założył w Sewilli szkołę dla przyszłych kapłanów, w której widzi się pierwowzór późniejszych seminariów. Przewodniczył synodom, między innymi w Sewilli w 619 roku i w Toledo w 633 roku; dały one Kościołowi w Hiszpanii prawa i przepisy liturgiczne o podstawowym znaczeniu.
Najbardziej znanym dziełem Izydora są Etymologie, encyklopedia ówczesnej wiedzy, od gramatyki i medycyny po teologię. Ostateczny kształt nadał jej przyjaciel autora, biskup Saragossy Braulion, który podzielił ją na dwadzieścia ksiąg. Przez całe średniowiecze uczono się z niej w szkołach Europy. Izydor objaśniał także Pismo Święte, opisał liturgię i urzędy kościelne, ułożył regułę dla mnichów i spisał dzieje Gotów. Za pontyfikatu Jana Pawła II zaproponowano go na patrona internetu, choć oficjalnie nim nie został.
Benedykt XVI przypomniał, że Izydora uważa się za ostatniego z Ojców Kościoła chrześcijańskiej starożytności. Przez całe życie odczuwał napięcie między pragnieniem samotności i rozważania słowa Bożego a obowiązkami pasterza. Uczył, że sługa Boży, naśladując Chrystusa, ma oddawać się kontemplacji i nie porzucać życia czynnego, bo Boga trzeba kochać w kontemplacji, a bliźniego w działaniu.
Zmarł w Sewilli 4 kwietnia 636 roku. Już w 653 roku synod w Toledo nazwał go znakomitym nauczycielem swoich czasów i chlubą Kościoła katolickiego. Jako święty czczony jest od dawnych wieków, na długo przed powstaniem formalnych procesów kanonizacyjnych. Jego relikwie od XI wieku spoczywają w bazylice jego imienia w León. W 1722 roku papież Innocenty XIII ogłosił go doktorem Kościoła. W Hiszpanii jego święto obchodzi się 26 kwietnia.