Św. Franciszek Ksawery

Święty Franciszek Ksawery był kapłanem Towarzystwa Jezusowego, jednym z pierwszych towarzyszy św. Ignacego Loyoli i misjonarzem, który głosił Ewangelię w Indiach, na Molukach i w Japonii. Kościół czci go jako patrona misji. Jego wspomnienie liturgiczne przypada 3 grudnia.

Urodził się 7 kwietnia 1506 roku na zamku Javier w Nawarze, na północy dzisiejszej Hiszpanii, w rodzinie szlacheckiej. W 1525 roku wyjechał na studia do Paryża. W Kolegium św. Barbary poznał Piotra Fabera, a potem Ignacego Loyolę. Myślał o karierze uniwersyteckiej i długo opierał się wpływowi Ignacego, w końcu jednak przyłączył się do jego towarzyszy.

15 sierpnia 1534 roku na Montmartre złożył śluby razem z Ignacym i pięcioma innymi towarzyszami. Z tej grupy wyrosło Towarzystwo Jezusowe, zatwierdzone przez papieża Pawła III w 1540 roku. Święcenia kapłańskie Franciszek przyjął 24 czerwca 1537 roku w Wenecji. Gdy król Portugalii Jan III poprosił o misjonarzy dla Indii, wyznaczony do wyjazdu Mikołaj Bobadilla zachorował i Ignacy posłał w jego miejsce Franciszka, którego papież mianował nuncjuszem apostolskim. 7 kwietnia 1541 roku Franciszek wypłynął z Lizbony.

Po trzynastu miesiącach podróży, 6 maja 1542 roku, dotarł do Goa w Indiach. Zamieszkał w szpitalu, odwiedzał chorych i więźniów, a dzieci zwoływał na katechizm, chodząc po ulicach z dzwonkiem. Potem przez dwa lata pracował wśród Parawów, ubogich poławiaczy pereł na południowym wybrzeżu Indii. Uczył ich modlitw i prawd wiary w ich własnym języku. Ochrzcił tak wielu ludzi, że, jak sam pisał, ze zmęczenia bolały go ręce.

Od 1545 do 1547 roku głosił Ewangelię w Malakce i na Molukach. W Malakce spotkał Japończyka imieniem Anjiro, od którego usłyszał o jego ojczyźnie. 15 sierpnia 1549 roku wylądował z towarzyszami w Kagoshimie; byli pierwszymi misjonarzami, którzy głosili Chrystusa Japończykom. Do 1551 roku, mimo trudności z językiem, Franciszek zakładał tam pierwsze wspólnoty chrześcijan.

W Japonii zrozumiał, że dla misji w Azji kluczowe znaczenie mają Chiny, zamknięte wówczas dla cudzoziemców. W 1552 roku wyruszył z Goa i dotarł na wyspę Sancian (Shangchuan) u wybrzeży Chin, niedaleko Kantonu. Czekając na sposobność przeprawy na ląd, zachorował. Zmarł tam 3 grudnia 1552 roku, w wieku czterdziestu sześciu lat, opuszczony niemal przez wszystkich; czuwał przy nim tylko jeden Chińczyk. Jego ciało przewieziono później do Goa, gdzie spoczywa w kościele Bom Jesus.

Papież Paweł V beatyfikował go 25 października 1619 roku, a Grzegorz XV kanonizował 12 marca 1622 roku razem ze św. Ignacym Loyolą, św. Teresą z Ávili, św. Filipem Nereuszem i św. Izydorem Oraczem. W 1904 roku Pius X ogłosił go patronem Dzieła Rozkrzewiania Wiary, a 14 grudnia 1927 roku Pius XI ogłosił patronką misji, na równi z nim, św. Teresę od Dzieciątka Jezus.