Św. Faustyna Kowalska
Zakonnica · 1905-1938
Dziewica, zakonnica, mistyczka, apostołka Bożego Miłosierdzia
Święta Faustyna Kowalska, z domu Helena Kowalska, urodziła się 25 sierpnia 1905 roku we wsi Głogowiec, wówczas znajdującej się pod zaborem rosyjskim. Była trzecim z dziesięciorga dzieci Marianny i Stanisława Kowalskich, ubogich rolników. Została ochrzczona w pobliskiej parafii w Świnicach Warckich. W dzieciństwie wyróżniała się pobożnością, pracowitością i wrażliwością na ludzką biedę. Uczęszczała do szkoły krótko, a jako nastolatka pracowała jako pomoc domowa, by zarabiać na utrzymanie i wspierać rodzinę.
Już jako młoda dziewczyna odczuwała powołanie do życia zakonnego. Po początkowym sprzeciwie rodziców i okresie pracy zarobkowej, w 1925 roku wstąpiła w Warszawie do Zgromadzenia Sióstr Matki Bożej Miłosierdzia. W zakonie otrzymała imię Maria Faustyna. Przez trzynaście lat posługiwała w różnych domach zgromadzenia, między innymi w Krakowie, Płocku i Wilnie. Wykonywała zwyczajne obowiązki: pracowała jako kucharka, ogrodniczka i furtianka.
Jej życie zakonne było na zewnątrz proste i codzienne, a zarazem - jak opisuje jej biografia - naznaczone głęboką modlitwą i doświadczeniami mistycznymi. Centralnym tematem jej duchowości stało się Boże miłosierdzie. Faustyna zapisywała w Dzienniczku swoje doświadczenia duchowe i modlitwy. Jej misję wiązano z przypominaniem o Bożym miłosierdziu oraz z zachętą do ufności Bogu i okazywania miłosierdzia bliźnim. Do form kultu związanych z jej posłannictwem należą obraz Jezusa Miłosiernego z napisem „Jezu, ufam Tobie”, Koronka do Miłosierdzia Bożego oraz święto Miłosierdzia Bożego.
Faustyna cierpiała na gruźlicę, która w ostatnich latach życia poważnie osłabiła jej zdrowie. Zmarła w Krakowie 5 października 1938 roku, mając 33 lata.
Papież Jan Paweł II beatyfikował ją 18 kwietnia 1993 roku, a kanonizował 30 kwietnia 2000 roku. W Kościele jest czczona jako apostołka Bożego miłosierdzia; jej wspomnienie liturgiczne przypada 5 października. Jej przykład przypomina, że przesłanie o miłosierdziu obejmuje zarówno ufność wobec Boga, jak i konkretne miłosierdzie wobec innych.