Św. Elżbieta Anna Seton

Elżbieta Anna urodziła się 28 sierpnia 1774 r. w Nowym Jorku. Gdy miała dwa lata, zmarła jej matka. Ojciec był profesorem na uniwersytecie Columbia. Wychowaniem Elżbiety zajęli krewni należący do Kościoła Protestanckiego. Wyszła za mąż za Wilhelma Seton. Wraz z mężem odbyła podróż do Włoch, gdzie Wilhelm zmarł. Urzeczona wiarą katolików w obecność Pana Jezusa w Najświętszym Sakramencie i pobożnością maryjną, po powrocie do Stanów Zjednoczonych przeszła na katolicyzm.

Naraziło to ją na nowe trudności, gdyż traktowano ją jako "zdrajczynię" swojej wiary i całkowicie odsunięto się od niej. Elżbieta nie tylko się tym nie załamała, ale doprowadziła nawet do tego, że i jej dzieci przeszły na katolicyzm.

Sama wychowywała pięcioro dzieci i wspierała hojnie ubogich i chorych w dzielnicy. W 1809 r. założyła zgromadzenie Sióstr Miłosierdzia św. Józefa, oparte na duchowości św. Wincentego a Paulo. Zmęczona licznymi obowiązkami zmarła 4 stycznia 1821 r. w Emmitsburgu.

Papież Jan XXIII 17 marca 1963 r. zaliczył ją w poczet błogosławionych, a papież Paweł VI podczas Roku Świętego 14 września 1975 r. dokonał jej kanonizacji mówiąc: "Elżbieta Anna Seton jest pierwszym uroczyście uznanym przez Kościół kwiatem świętości, jaki Stany Zjednoczone ofiarują światu. Bóg pozwolił jej urzeczywistnić wszystkie powołania: żony, matki, wdowy, wychowawczyni dzieci i założycielki pierwszego katolickiego instytutu sióstr w Ameryce. Umacniały ją wewnętrznie lektura Pisma św., Eucharystia i kult Bożej Rodzicielki. Siłę charakteru łączyła z głęboką pokorą. Kierownik duchowy poznawszy jej czystą miłość Boga i odwagę w poszukiwaniu tego, co nadprzyrodzone, mówił: Nie pragnęła niczego, jak tylko podobania się Bogu. Całe jej życie było ukierunkowane na wieczność. Chciała ją osiągnąć sama i zapewnić ją wszystkim, których spotykała."