Św. Dawid z Menevii

Święty Dawid z Menevii, po walijsku Dewi, był mnichem i biskupem, który w VI wieku założył klasztor w Menevii na południowo-zachodnim krańcu Walii. Jest patronem Walii. Kościół wspomina go 1 marca.

O jego życiu wiadomo niewiele pewnego. Najstarszy zachowany żywot spisał dopiero pod koniec XI wieku walijski autor Rhygyfarch, około pięciuset lat po śmierci świętego, i wiele w nim legendy. Za historyczne uchodzi to, że Dawid był biskupem Menevii, stał na czele wspólnoty mnichów i brał udział w synodach walijskiego Kościoła. Roku jego urodzenia nie znamy. Według tradycji był synem Santa, księcia Ceredigionu, i św. Non, a nauki pobierał u św. Paulina.

Klasztor powstał w miejscu zwanym po walijsku Mynyw, a po łacinie Menevia. Martyrologium Rzymskie podaje, że Dawid wzorował się na przykładach i zwyczajach ojców Wschodu. Tradycja opisuje surowe życie wspólnoty: bracia sami ciągnęli pług, bez pomocy zwierząt, pracowali w polu, czytali i modlili się, jedli chleb z ziołami lub warzywami i pili tylko wodę.

Z Menevii, jak czytamy w Martyrologium, wyszło wielu mnichów, którzy głosili Ewangelię w Walii, Irlandii, Kornwalii i Armoryce, czyli dzisiejszej Bretanii. Samemu Dawidowi tradycja przypisuje założenie wielu innych klasztorów.

Dawid zabrał głos na synodzie w Brefi, w miejscowości zwanej dziś Llanddewi Brefi, a później przewodniczył kolejnemu synodowi. Legenda opowiada, że gdy przemawiał w Brefi do wielkiego tłumu, ziemia uniosła się pod jego stopami, aby wszyscy mogli go słyszeć. Dlatego przedstawia się go na wzgórku, z gołębiem na ramieniu.

Zmarł w Menevii 1 marca. Roku śmierci nie da się ustalić z pewnością: najstarsze kroniki nie są zgodne i podaje się rok 589 albo 601. Tradycja przechowała ostatnie słowa, które skierował do mnichów: „Bądźcie radośni, zachowajcie wiarę i czyńcie małe rzeczy”.

Jako święty jest czczony w Walii od wczesnego średniowiecza. Według tradycji około 1120 roku jego kult zatwierdził papież Kalikst II. Do grobu Dawida ciągnęli pielgrzymi, a dwie pielgrzymki do niego uznawano za równe jednej pielgrzymce do Rzymu. Miejscowość, która wyrosła wokół klasztoru, nosi dziś jego imię: St Davids. Dzień 1 marca Walijczycy obchodzą jako swoje święto. W 2010 roku papież Benedykt XVI pobłogosławił w katedrze westminsterskiej mozaikę z wizerunkiem świętego, nazwał go jednym z wielkich świętych VI wieku i przypomniał jego ostatnie słowa.