Św. Celestyn V

Święty Celestyn V, Piotr z Morrone, był pustelnikiem z gór Abruzji, wokół którego powstała wspólnota eremitów nazwana później celestynami. W 1294 roku został wybrany na papieża, a po pięciu miesiącach zrzekł się urzędu, by wrócić do samotności. Martyrologium Rzymskie wspomina go jako świętego Piotra Celestyna 19 maja.

Pietro Angelerio pochodził z Molise, z chłopskiej rodziny, w której był przedostatnim z dwanaściorga dzieci. Rok jego urodzenia nie jest pewny: najczęściej podaje się 1215, lecz biskupi Abruzji i Molise obchodzili 800. rocznicę jego narodzin w 2010 roku. Wcześnie stracił ojca, a matka posłała go do nauki. Wstąpił do benedyktynów i przyjął w Rzymie święcenia kapłańskie, ale wkrótce wybrał życie pustelnika na górze Morrone koło Sulmony, a później w górach Majella.

Dni wypełniał mu post, pokuta i modlitwa. Gromadzili się wokół niego uczniowie, a papież Urban IV zatwierdził ich wspólnotę jako gałąź rodziny benedyktyńskiej. Piotr wzniósł w L'Aquili kościół Santa Maria di Collemaggio. Wieść o jego świętości rozeszła się daleko i wielu przychodziło do niego po radę.

Po śmierci Mikołaja IV w 1292 roku kardynałowie przez ponad dwa lata nie mogli wybrać następcy. Dopiero 5 lipca 1294 roku w Perugii wybrali pustelnika z Morrone, który miał wtedy około osiemdziesięciu lat. Po wahaniu przyjął wybór i 29 sierpnia 1294 roku, przybywszy na osiołku do L'Aquili, został koronowany w Collemaggio jako Celestyn V. Ustanowił odpust zupełny dla tych, którzy po spowiedzi i Komunii nawiedzą tę bazylikę od nieszporów 28 sierpnia do nieszporów 29 sierpnia. Tę Perdonanzę obchodzi się w L'Aquili do dziś.

Pontyfikat był krótki i trudny. Papież oddał się pod opiekę króla Neapolu Karola II Andegaweńskiego, przeniósł kurię do Neapolu i zamieszkał w małej celi w Castel Nuovo. Wkrótce zrozumiał, że nie jest wolny w sprawowaniu urzędu, a brak doświadczenia wykorzystują inni. Ogłosił konstytucję, według której papież może dobrowolnie zrzec się urzędu, i 13 grudnia 1294 roku złożył go, wracając do habitu pustelnika.

Jedenaście dni później papieżem został Bonifacy VIII. Obawiając się, że przeciwnicy mogą posłużyć się jego poprzednikiem, kazał go pojmać. Piotr ukrył się w górach, lecz został schwytany i osadzony pod strażą w zamku Fumone w Lacjum. Tam, w ciasnej celi, zmarł na modlitwie 19 maja 1296 roku.

Klemens V kanonizował go w 1313 roku. Jego relikwie spoczywają w bazylice Collemaggio. W kwietniu 2009 roku, po trzęsieniu ziemi, Benedykt XVI złożył na jego urnie paliusz otrzymany na początku pontyfikatu. W 2022 roku papież Franciszek otworzył tam Drzwi Święte Perdonanzy i przypomniał, że Celestyna niesłusznie pamięta się, za słowami Dantego, jako człowieka „wielkiej odmowy”, bo był on człowiekiem, który powiedział „tak”, a nie „nie”.