Św. Bartłomiej Longo

Święty Bartłomiej Longo, po włosku Bartolo Longo, był adwokatem z południowych Włoch i świeckim apostołem różańca. Założył sanktuarium Matki Bożej Różańcowej w Pompejach oraz dzieła miłosierdzia dla sierot i dzieci więźniów. Jego wspomnienie przypada 5 października, w rocznicę śmierci.

Urodził się 10 lutego 1841 roku w Latiano w Apulii i został wychowany w wierze katolickiej. W 1863 roku przyjechał do Neapolu, aby ukończyć studia prawnicze. Pod wpływem przyjaciół i wykładowców zbliżył się do kręgów spirytystycznych i całkowicie porzucił wiarę. Do Kościoła przyprowadzili go z powrotem profesor Vincenzo Pepe i dominikanin Alberto Radente. Po nawróceniu oddał się modlitwie i dziełom miłosierdzia, a z czasem został tercjarzem dominikańskim.

Za pośrednictwem świętej Katarzyny Volpicelli poznał hrabinę Mariannę Farnararo De Fusco, wcześnie owdowiałą matkę pięciorga dzieci. W 1872 roku przyjechał do Doliny Pompejańskiej, aby zarządzać jej majątkiem. Dręczony pytaniem, czy po dawnych błędach może zostać zbawiony, usłyszał w sercu, jak sam opisał, słowa: „Kto szerzy różaniec, ten jest ocalony!”. Uznał je za swoje powołanie i postanowił nie opuszczać doliny, dopóki nie rozszerzy w niej czci Matki Bożej Różańcowej. Zaczął od nauczania katechizmu wśród rolników.

13 listopada 1875 roku do Pompejów przywieziono obraz Matki Bożej Różańcowej. Longo chciał wznieść ku Jej czci ołtarz, lecz biskup Noli zaproponował mu budowę nowego kościoła, którego kamień węgielny położono 8 maja 1876 roku. W 1877 roku Longo ułożył nabożeństwo Piętnastu Sobót, przez które, jak napisał Jan Paweł II, rozwinął chrystologicznego i kontemplacyjnego ducha różańca. 14 października 1883 roku dwadzieścia tysięcy pielgrzymów odmówiło po raz pierwszy jego Suplikę do Królowej Różańca Świętego, napisaną w odpowiedzi na encyklikę Leona XIII. W 1885 roku Bartłomiej poślubił hrabinę De Fusco, współtwórczynię całego dzieła.

W 1887 roku Longo otworzył sierociniec dla dziewcząt, w 1892 roku zakład dla synów więźniów, a w 1922 roku dom dla ich córek. Był przekonany, że dzieci skazanych mogą wyrosnąć na dobrych ludzi i wyrwać swoich rodziców z rozpaczy; pierwszy przyjęty chłopiec został kapłanem. Razem z żoną ofiarował sanktuarium Leonowi XIII, który w 1894 roku przyjął je na własność Stolicy Apostolskiej. W 1897 roku założył Siostry Dominikanki Córki Świętego Różańca z Pompejów.

Bartłomiej Longo zmarł w Pompejach 5 października 1926 roku. Jan Paweł II beatyfikował go 26 października 1980 roku, nazywając go apostołem różańca i człowiekiem Maryi. Papież Franciszek zgodził się w 2025 roku na kanonizację bez badania cudu, a Leon XIV ogłosił go świętym 19 października 2025 roku na placu Świętego Piotra, nazywając go w homilii dobroczyńcą ludzkości.