Św. Augustyn z Canterbury

Święty Augustyn z Canterbury był rzymskim mnichem, którego papież Grzegorz Wielki wysłał z misją do Anglów. Został pierwszym arcybiskupem Canterbury i dlatego nazywa się go apostołem Anglii. Kościół wspomina go 27 maja.

Nie znamy ani roku, ani miejsca jego urodzenia. Należał do wspólnoty klasztoru św. Andrzeja, który Grzegorz urządził w swoim rodzinnym domu na rzymskim wzgórzu Celiusz, i był w niej przełożonym. Gdy Grzegorz został papieżem, postanowił posłać mnichów z tego klasztoru do pogańskich Anglów w Brytanii.

W 596 roku Augustyn wyruszył w drogę z grupą mnichów. W Galii towarzysze przestraszyli się dalekiego ludu, którego języka nie znali, i chcieli zawrócić. Augustyn wrócił więc do Rzymu, by prosić papieża o zwolnienie z misji. Grzegorz w liście zachęcił mnichów do wytrwania, a Augustyna ustanowił ich opatem. W 597 roku misjonarze, według Bedy Czcigodnego blisko czterdziestu, wylądowali na wyspie Thanet w Kencie.

Królem Kentu był wtedy Etelbert, którego żona, frankijska księżniczka Berta, była chrześcijanką. Król wysłuchał przybyszów pod gołym niebem i pozwolił im zamieszkać w swojej stolicy, Canterbury, oraz głosić Ewangelię. Mnisi żyli tam na wzór pierwszych chrześcijan, w modlitwie i poście, i spotykali się w starym kościele św. Marcina. Z czasem uwierzył i przyjął chrzest sam król. Nikogo jednak nie zmuszał do wiary, bo, jak pisze Beda, nauczył się od misjonarzy, że służba Chrystusowi ma być dobrowolna.

Augustyn przyjął sakrę biskupią w Galii. Grzegorz pisał z radością do biskupa Aleksandrii, że w Boże Narodzenie 597 roku Augustyn ochrzcił ponad dziesięć tysięcy Anglów. W 601 roku papież przysłał mu paliusz, nowych współpracowników i plan dwóch metropolii, w Londynie i w Yorku. W Canterbury Augustyn odnowił kościół z czasów rzymskich i poświęcił go Chrystusowi Zbawicielowi, a za miastem założył klasztor Świętych Piotra i Pawła.

Zabiegał też o jedność z biskupami Brytów. Prosił, by obchodzili Wielkanoc w tym samym czasie co cały Kościół i razem z nim głosili Ewangelię Anglom, lecz porozumienia nie osiągnął. W 604 roku wyświęcił Mellitusa na biskupa Londynu i Justusa na biskupa Rochesteru. Zmarł 26 maja; rok jego śmierci nie jest pewny, podaje się 604 lub 605. Spoczął przy kościele Świętych Piotra i Pawła, a jego następcą w Canterbury został Wawrzyniec.

Augustyn żył na długo przed wprowadzeniem procesów kanonizacyjnych; Kościół czci go jako świętego od wczesnego średniowiecza. Napis na jego grobie głosił, że przyprowadził króla Etelberta i jego lud od kultu bożków do wiary w Chrystusa. W 1982 roku w katedrze w Canterbury Jan Paweł II przypomniał go jako wielkiego misjonarza posłanego przez Grzegorza Wielkiego.