Św. Aniela Merici

Święta Aniela Merici była włoską tercjarką franciszkańską i założycielką Towarzystwa św. Urszuli, z którego wyrosły zgromadzenia urszulanek. Skupiła wokół siebie kobiety, które oddawały życie Bogu, pozostając we własnych domach, bez habitu i klauzury. Kościół wspomina ją 27 stycznia.

Urodziła się w Desenzano nad jeziorem Garda, w północnych Włoszech. Rok jej urodzenia nie jest pewny: tradycja wskazuje 21 marca 1474 roku, podaje się też rok 1470. Jej ojciec Giovanni czytał wieczorami domownikom żywoty świętych. W krótkim czasie Aniela straciła rodziców i siostrę i zamieszkała u wuja w Salò. Tam została tercjarką franciszkańską. Po kilku latach wróciła do Desenzano, do pracy w domu i na roli.

Według tradycji podczas modlitwy w polu pod Desenzano miała widzenie drabiny łączącej niebo z ziemią, po której szły dziewczęta i aniołowie. Zrozumiała je jako zapowiedź dzieła, do którego Bóg ją przeznaczył. W 1516 roku przełożeni franciszkańscy posłali ją do Brescii, aby wsparła Caterinę Patengolę, która straciła męża i dzieci. Aniela została w tym mieście na stałe. Z czasem wielu ludzi, świeckich i duchownych, szukało u niej rady i modlitwy.

Odbywała pielgrzymki. W 1524 roku popłynęła do Ziemi Świętej. W drodze straciła wzrok i miejsca święte nawiedzała, nie widząc ich. Odzyskała go w czasie powrotu, modląc się przed krucyfiksem. W roku jubileuszowym 1525 pielgrzymowała do Rzymu. Papież Klemens VII proponował jej, by tam została, lecz wróciła do Brescii.

25 listopada 1535 roku wraz z pierwszymi towarzyszkami dała w Brescii początek Towarzystwu św. Urszuli. Jego członkinie poświęcały się Bogu w dziewictwie, ale nie wstępowały do klasztoru: mieszkały w rodzinach, utrzymywały się z własnej pracy i troszczyły się o chrześcijańskie wychowanie dziewcząt. W czasach, gdy kobieta miała przed sobą tylko małżeństwo albo klauzurę, była to droga nowa. Aniela dała Towarzystwu Regułę, a jego przełożonym zostawiła Rady i Testament. Prosiła w nich, by prowadzić powierzone sobie siostry łagodnie i bez przymusu, bo Bóg dał każdemu wolną wolę i nikogo nie zmusza.

Stała na czele Towarzystwa do końca życia. Zmarła w Brescii 27 stycznia 1540 roku i została pochowana w kościele św. Afry, który jest dziś jej sanktuarium. W 1544 roku Towarzystwo zatwierdził papież Paweł III. Rozwinęło się ono między innymi w Mediolanie za sprawą św. Karola Boromeusza, a w XVII wieku, zwłaszcza we Francji, wiele wspólnot przekształciło się w klasztory urszulanek.

Papież Klemens XIII beatyfikował ją w 1768 roku, a Pius VII kanonizował 24 maja 1807 roku w Bazylice Watykańskiej. Dziś do Anieli jako do matki odwołują się zarówno instytut świecki noszący jej imię, jak i liczne zgromadzenia sióstr urszulanek na całym świecie.