Św. Ananiasz z Damaszku

Święty Ananiasz był uczniem Pańskim z Damaszku, którego Chrystus posłał do oślepionego Szawła z Tarsu. Włożył na niego ręce, aby przejrzał, i ochrzcił go, a dawny prześladowca Kościoła stał się Pawłem, Apostołem Narodów. Kościół wspomina Ananiasza 25 stycznia, w święto Nawrócenia świętego Pawła Apostoła.

Wszystko, co wiemy o nim na pewno, pochodzi z Dziejów Apostolskich, z rozdziałów 9 i 22. Nie znamy roku jego urodzenia ani śmierci i nie wiemy, w jaki sposób uwierzył w Jezusa. Święty Łukasz nazywa go po prostu uczniem. Święty Paweł, wspominając go po latach w Jerozolimie, mówi o nim jako o człowieku pobożnym i wiernym Prawu, o którym wszyscy Żydzi mieszkający w Damaszku wydawali dobre świadectwo.

Szaweł zmierzał do Damaszku z listami arcykapłana, aby uwięzić tamtejszych wyznawców Jezusa. Pod miastem olśniła go światłość z nieba i usłyszał głos Jezusa, którego prześladował. Stracił wzrok i przez trzy dni nic nie jadł ani nie pił. Wtedy Pan przemówił w widzeniu do Ananiasza. Polecił mu pójść na ulicę Prostą i w domu Judy zapytać o Szawła z Tarsu, który właśnie się modlił.

Ananiasz nie ukrywał lęku. Odpowiedział, że słyszał od wielu, ile złego ten człowiek wyrządził wierzącym w Jerozolimie. Usłyszał wtedy, że Pan wybrał sobie Szawła za narzędzie, aby zaniósł Jego imię poganom, królom i synom Izraela. Ananiasz poszedł. Wszedł do domu, włożył na Szawła ręce i zwrócił się do niego słowami „Szawle, bracie”. Oznajmił, że przysyła go Pan Jezus, aby Szaweł przejrzał i został napełniony Duchem Świętym. Natychmiast jakby łuski spadły z oczu Szawła. Odzyskał wzrok i został ochrzczony.

Według relacji samego Pawła Ananiasz powiedział mu, że Bóg ojców wybrał go, aby poznał Jego wolę i był Jego świadkiem wobec wszystkich ludzi. Wezwał go też, by nie zwlekał, lecz przyjął chrzest i obmył się z grzechów, wzywając imienia Pana. Na tym kończy się to, co Pismo Święte mówi o Ananiaszu.

Jan Paweł II, pielgrzymując w 2001 roku do Damaszku, przypomniał, że Ananiasz mimo wątpliwości i obaw posłuchał Pana i bez wahania nazwał wroga chrześcijan bratem. Papież widział w tym dwa znamiona misji Kościoła: odważne posłuszeństwo słowu Bożemu oraz gotowość do przebaczenia i pojednania.

Późniejsza tradycja wschodnia zalicza Ananiasza do siedemdziesięciu dwóch uczniów rozesłanych przez Jezusa i czyni go pierwszym biskupem Damaszku oraz męczennikiem. Miał zostać ubiczowany i ukamienowany z rozkazu namiestnika Licyniusza. Obecne Martyrologium Rzymskie nie powtarza tych wiadomości i nazywa go uczniem Pańskim, który ochrzcił nawróconego Pawła. W starej części Damaszku pielgrzymi nawiedzają kryptę zwaną domem świętego Ananiasza, którą opiekują się franciszkanie z Kustodii Ziemi Świętej. Ananiasz jest czczony jako święty od starożytności, bez formalnej kanonizacji.