Bł. Tomasz Percy

Błogosławiony Tomasz Percy był angielskim możnowładcą, hrabią Northumberland, mężem i ojcem. W 1572 roku został ścięty w Yorku, ponieważ nie zgodził się ocalić życia za cenę odstępstwa od wiary katolickiej. Kościół wspomina go 22 sierpnia.

Urodził się w 1528 roku jako najstarszy syn sir Thomasa Percy'ego. Był jeszcze dzieckiem, gdy w 1537 roku jego ojca stracono w Londynie za udział w Pielgrzymce Łaski, powstaniu północnej Anglii przeciw Henrykowi VIII. Ród utracił wówczas tytuł i dobra. W 1549 roku przywrócono Tomaszowi prawa rodowe, a za panowania katolickiej królowej Marii I odzyskał dziedzictwo przodków: w 1557 roku otrzymał tytuł hrabiego Northumberland i powierzono mu straż nad granicą ze Szkocją.

Poślubił Annę Somerset, córkę hrabiego Worcester. Z ich małżeństwa urodziło się kilkoro dzieci; jedna z córek, Maria, została później benedyktynką w Brukseli. Za panowania Elżbiety I, kiedy jej pierwszy parlament uchwalał prawa wymierzone w katolików, hrabia pozostał wierny Kościołowi i nie ukrywał tego. Królowa okazywała mu jeszcze względy i w 1563 roku przyjęła go do Orderu Podwiązki, ale jego przywiązanie do dawnej wiary budziło nieufność jej doradców.

Gdy w 1568 roku do Anglii schroniła się Maria Stuart, królowa Szkotów, katolicka szlachta północy zaczęła planować jej uwolnienie. W listopadzie 1569 roku Tomasz Percy wraz z hrabią Westmorland stanął na czele powstania, nazwanego później Powstaniem Północy. Chodziło w nim o uwolnienie Marii Stuart i przywrócenie swobody katolickiego kultu, ale był to zarazem zbrojny bunt przeciw królowej, mający także cele polityczne. Po kilku tygodniach powstanie upadło, a hrabia zbiegł do Szkocji.

W Szkocji został pojmany i przez ponad dwa lata pozostawał w niewoli. W sierpniu 1572 roku władze szkockie wydały go Anglikom za dwa tysiące funtów, po czym przewieziono go do Yorku. Dekret Stolicy Apostolskiej z 1895 roku mówi, że ofiarowano mu życie i zaszczyty, jeśli odstąpi od wiary, a on mężnie przedłożył nad nie męczeństwo. Został ścięty w Yorku 22 sierpnia 1572 roku. Martyrologium Rzymskie wspomina, że zdobył palmę męczeństwa, zachowując wierność Kościołowi Rzymskiemu.

Kościół czci go jako męczennika właśnie dlatego, że odrzucił ocalenie za cenę odstępstwa. Papież Leon XIII 13 maja 1895 roku zatwierdził jego kult i zaliczył go do grona błogosławionych razem z trzema opatami i czterema mnichami benedyktyńskimi oraz rycerzem Adrianem Fortescue.