Bł. Piotr Claverie i Towarzysze

Błogosławieni Piotr Claverie i Towarzysze to dziewiętnaścioro męczenników Algierii z ośmiu instytutów zakonnych: dominikanin, biskup Oranu, oraz dwunastu zakonników i sześć zakonnic. W latach wojny domowej nie opuścili kraju ani muzułmańskich sąsiadów i oddali życie między 1994 a 1996 rokiem. Kościół wspomina ich 8 maja, w rocznicę śmierci pierwszych z nich.

W 1992 roku wojsko unieważniło wybory, w których przewagę zdobyli islamiści. Wybuchła wojna domowa, w której zginęło ponad 150 tysięcy ludzi, przeważnie muzułmanów. Jesienią 1993 roku Zbrojna Grupa Islamska dała cudzoziemcom miesiąc na wyjazd z kraju. Wielu wyjechało; oni zostali przy ludziach, którym służyli.

Pierwsi zginęli 8 maja 1994 roku w bibliotece diecezjalnej w kasbie Algieru: marysta brat Henri Vergès i siostra Paul-Hélène Saint-Raymond z Małych Sióstr Wniebowzięcia. W październiku, w drodze na Mszę, zabito dwie augustianki misjonarki, Esther Paniagua Alonso i Caridad Álvarez Martín. Esther mówiła, że nikt nie może odebrać im życia, bo już je oddały. W grudniu w Tizi Ouzou zginęło czterech misjonarzy Afryki: Jean Chevillard, Alain Dieulangard, Charles Deckers i Christian Chessel. W 1995 roku zginęły Bibiane Leclercq i Angèle-Marie Littlejohn, misjonarki Matki Bożej Apostołów, oraz Odette Prévost z Małych Sióstr Najświętszego Serca.

W nocy z 26 na 27 marca 1996 roku z klasztoru w Tibhirine, w górach Atlasu, porwano siedmiu trapistów, którzy wspólnie postanowili zostać przy sąsiadach. Byli to przeor Christian de Chergé, brat Luc Dochier, lekarz, który przez pół wieku leczył okolicznych mieszkańców, a także Christophe Lebreton, Michel Fleury, Bruno Lemarchand, Célestin Ringeard i Paul Favre-Miville. Według aktu beatyfikacji zginęli 21 maja. Przeor napisał w testamencie, że gdyby padł ofiarą terroryzmu, chciałby, aby pamiętano, że jego życie było oddane Bogu i temu krajowi. Jan Paweł II przywołał te słowa w 1996 roku.

Piotr Claverie urodził się 8 maja 1938 roku w Algierze, w rodzinie francuskiej osiadłej tam od pokoleń. Podczas studiów we Francji zrozumiał, że dotąd żył w „kolonialnej bańce”, i wstąpił do dominikanów. Po święceniach wrócił do Algierii, nauczył się arabskiego i go nauczał. W 1981 roku Jan Paweł II mianował go biskupem Oranu. Publicznie potępiał przemoc i mimo gróźb nie opuścił diecezji. 1 sierpnia 1996 roku zginął od bomby przed biskupstwem razem ze swym kierowcą i przyjacielem, młodym muzułmaninem Mohamedem Bouchikhim.

26 stycznia 2018 roku papież Franciszek uznał ich męczeństwo, a 8 grudnia tego roku kardynał Angelo Becciu w jego imieniu ogłosił ich błogosławionymi w sanktuarium Notre-Dame de Santa Cruz w Oranie. W liście apostolskim papież nazwał ich wiernymi głosicielami Ewangelii, pokornymi budowniczymi pokoju i niezwykłymi świadkami chrześcijańskiej miłości.