Bł. Michał Sopoćko

Błogosławiony Michał Sopoćko był kapłanem z Wilna i Białegostoku, profesorem teologii, spowiednikiem i kierownikiem duchowym św. Faustyny Kowalskiej. Za jego staraniem powstał pierwszy obraz Jezusa Miłosiernego, a szerzeniu czci Bożego Miłosierdzia poświęcił resztę życia. Jego wspomnienie przypada 15 lutego, w dniu śmierci.

Urodził się 1 listopada 1888 roku w Juszewszczyźnie na Wileńszczyźnie, wówczas pod władzą Rosji, w polskiej rodzinie szlacheckiej. W 1910 roku wstąpił do seminarium w Wilnie, a 15 czerwca 1914 roku przyjął święcenia kapłańskie. Przez cztery lata był wikariuszem w Taboryszkach, gdzie postarał się o dwie kaplice i zakładał szkoły.

W 1918 roku został kapelanem wojskowym, a równocześnie studiował teologię na Uniwersytecie Warszawskim, gdzie uzyskał doktorat. Od 1924 roku znów pracował w Wilnie: był ojcem duchownym seminarium, wykładowcą Uniwersytetu Stefana Batorego, rektorem kościoła św. Michała i spowiednikiem sióstr zakonnych.

W 1933 roku jego penitentką została siostra Faustyna Kowalska. Jak sam wspominał, jej słowa o objawieniach przyjął z rezerwą: pytał o nią przełożoną, poprosił o zbadanie jej zdrowia i radził się innych kapłanów. Polecił jej spisywać przeżycia i tak powstał „Dzienniczek”. Na jego zlecenie malarz Eugeniusz Kazimirowski namalował w 1934 roku w Wilnie, według wskazówek siostry Faustyny, pierwszy obraz Jezusa Miłosiernego. W 1935 roku po raz pierwszy pokazano go wiernym w Ostrej Bramie, podczas triduum zakończonego w pierwszą niedzielę po Wielkanocy.

Odtąd pisał o Miłosierdziu Bożym i wielokrotnie prosił biskupów polskich oraz Stolicę Apostolską o ustanowienie święta Miłosierdzia. W czasie wojny pomagał prześladowanym, także Żydom, narażając życie. W 1942 roku uniknął aresztowania i dwa lata ukrywał się u sióstr urszulanek w Czarnym Borze pod Wilnem. Przyczynił się wtedy do powstania Zgromadzenia Sióstr Jezusa Miłosiernego.

W 1947 roku przyjechał do Białegostoku, dokąd przeniesiono wileńskie seminarium. Wykładał w nim, dużo spowiadał i nadal zabiegał o uznanie kultu. W 1959 roku Święte Oficjum ogłosiło zakazy dotyczące nabożeństwa do Miłosierdzia Bożego w formach podanych przez siostrę Faustynę. Ksiądz Sopoćko zmarł w Białymstoku 15 lutego 1975 roku, trzy lata przed tym, jak Kongregacja Nauki Wiary uznała owe zakazy za niewiążące. W 1988 roku jego szczątki przeniesiono do tamtejszego kościoła Miłosierdzia Bożego.

Jan Paweł II kanonizował siostrę Faustynę 30 kwietnia 2000 roku i ogłosił, że druga niedziela wielkanocna będzie odtąd w całym Kościele Niedzielą Miłosierdzia Bożego. Benedykt XVI zaliczył księdza Sopoćkę do grona błogosławionych listem apostolskim, który 28 września 2008 roku w Białymstoku odczytał arcybiskup Angelo Amato. List wyznaczył jego wspomnienie na 15 lutego, dzień narodzin dla nieba.