Bł. Marianna Biernacka

Błogosławiona Marianna Biernacka była prostą kobietą z Lipska nad Biebrzą, żoną, matką i wdową, która w czasie niemieckiej okupacji poszła na śmierć zamiast swojej brzemiennej synowej. Należy do grona 108 polskich męczenników II wojny światowej. Martyrologium Rzymskie wspomina ją 13 czerwca.

Urodziła się w 1888 roku w Lipsku, miejscowości leżącej dziś w województwie podlaskim. Wcześnie straciła oboje rodziców i nie otrzymała żadnego wykształcenia. Wyszła za mąż za Ludwika Biernackiego i razem prowadzili gospodarstwo rolne, które po zniszczeniach wojennych musieli kilka razy odbudowywać. Urodziła sześcioro dzieci, lecz dorosłości doczekało tylko dwoje: córka Leokadia i syn Stanisław. Jeszcze przed wybuchem II wojny światowej owdowiała.

Znano ją jako kobietę dobrą i życzliwą, wierną niedzielnej Mszy świętej, różańcowi i Godzinkom, które śpiewała w domu. W lipcu 1939 roku Stanisław ożenił się z Anną i młodzi zamieszkali razem z Marianną. Synowa wspominała po latach, że żyły ze sobą w zgodzie i że teściowa była dobrą kobietą.

Rankiem 1 lipca 1943 roku Niemcy aresztowali w Lipsku kilkudziesięciu mieszkańców. Na liście znaleźli się Stanisław i Anna, która za dwa tygodnie miała urodzić dziecko. Marianna błagała Niemca, by oszczędził synową, i ofiarowała się w jej miejsce, mówiąc: „Ja pójdę za nią”. Niemiec się zgodził. Razem z synem przewieziono ją do więzienia w Grodnie.

Na fortach w Naumowiczach pod Grodnem Niemcy rozstrzelali ją razem z synem i innymi mieszkańcami Lipska; zginęło wtedy około pięćdziesięciu osób. Polskie opracowania, oparte na relacjach świadków, podają datę 13 lipca 1943 roku; dekret o jej męczeństwie wskazuje 13 czerwca 1943 roku i tego dnia wspomina ją Martyrologium Rzymskie. Anna przeżyła wojnę i po latach opowiadała o tamtym poranku.

Dekret o męczeństwie ogłoszono 26 marca 1999 roku; jej imię widnieje w tytule sprawy obok arcybiskupa Antoniego Juliana Nowowiejskiego i dwóch kapłanów. Jan Paweł II beatyfikował ją 13 czerwca 1999 roku w Warszawie w grupie 108 męczenników, a w homilii mówił o niej jako o bohaterskiej kobiecie, która „dobrowolnie oddała życie w zamian za swą brzemienną synową”. List apostolski wyznaczył dla całej grupy dzień 12 czerwca. W diecezji ełckiej, do której należy dziś Lipsk, czczona jest jako patronka teściowych, synowych i wdów.