Bł. Małgorzata Ball

Błogosławiona Małgorzata Ball była wdową z Dublina i matką rodziny, która w czasach prześladowania katolików w Irlandii przyjmowała w swoim domu ściganych kapłanów. Wydana przez własnego syna, zmarła w więzieniu. Należy do siedemnastu męczenników irlandzkich ogłoszonych błogosławionymi w 1992 roku. Jej wspomnienie przypada 20 czerwca.

Urodziła się około 1515 roku w zamożnej rodzinie Berminghamów; dokładna data jej narodzin nie jest znana. W wieku szesnastu lat wyszła za mąż za Bartłomieja Balla, który później był burmistrzem Dublina. Urodziła wiele dzieci, lecz tylko część z nich dożyła dorosłości. Małżonkowie pozostali wierni Kościołowi katolickiemu i uznawali władzę papieża. W ich domu mieszkał kapelan, który odprawiał Mszę świętą, odbywały się tam katecheza i wspólna modlitwa, a Małgorzata otworzyła w swojej posiadłości także szkołę katolicką.

W 1536 roku parlament w Dublinie uznał króla Henryka VIII za jedynego zwierzchnika Kościoła w Irlandii. Mąż Małgorzaty zmarł w 1568 roku. Jako wdowa straciła jego ochronę, lecz nadal przyjmowała w domu księży i zakonników, także wtedy, gdy po ekskomunice królowej Elżbiety I w 1570 roku prześladowanie katolików, a zwłaszcza kapłanów, objęło Irlandię. Pod koniec lat siedemdziesiątych XVI wieku aresztowano ją pod zarzutem, że w jej domu odprawiano Mszę, wkrótce jednak zwolniono ją za poręczeniem.

Jej syn Walter zabiegał o urząd burmistrza Dublina i aby go zdobyć, wyrzekł się wiary katolickiej oraz uznał zwierzchnictwo królowej nad Kościołem. Matka próbowała go przekonać, że żadnego urzędu nie wolno okupić utratą wiary. Wkrótce po objęciu urzędu Walter kazał ją aresztować, oskarżając ją o udzielanie schronienia ściganym kapłanom. Starszą już i schorowaną kobietę powieziono na wozie ulicami Dublina do więzienia i zamknięto w wilgotnej, dusznej celi.

Mniej więcej dwa lata później zaproponowano jej wolność w zamian za publiczne wyrzeczenie się wiary. Odmówiła. Zmarła w więzieniu w 1584 roku, po trzech latach spędzonych w zamknięciu. Według Martyrologium Rzymskiego miała wtedy siedemdziesiąt lat. Dzień jej śmierci nie jest znany. Martyrologium wspomina też, że przed śmiercią zniosła różnego rodzaju udręki.

Sprawę męczenników irlandzkich z czasów prześladowań otwarto w 1904 roku, a 6 lipca 1991 roku ogłoszono dekret o ich męczeństwie. Jan Paweł II beatyfikował Małgorzatę Ball 27 września 1992 roku na placu św. Piotra w Rzymie, razem z arcybiskupem Cashel Dermotem O'Hurleyem, świeckim Franciszkiem Taylorem i czternastoma innymi męczennikami. W homilii nazwał ją kobietą niezwykłej prawości, która oprócz cierpień fizycznych przeżyła ból zdrady ze strony własnego syna. List apostolski wyznaczył wspomnienie wszystkich siedemnastu męczenników na 20 czerwca.