Bł. Laura Vicuña

Błogosławiona Laura Vicuña była chilijską dziewczynką, wychowanką sióstr salezjanek w Junín de los Andes w Argentynie. Zmarła, mając dwanaście lat, po tym jak ofiarowała Bogu życie za nawrócenie swojej matki. Martyrologium Rzymskie wspomina ją 22 stycznia, w dniu śmierci.

Urodziła się 5 kwietnia 1891 roku w Santiago de Chile. Jej rodzicami byli José Domingo Vicuña, wojskowy, i Mercedes Pino. Po przewrocie politycznym rodzina musiała opuścić stolicę i schroniła się w Temuco. Tam ojciec zmarł, gdy Laura miała dwa lata. Matka została z dwiema córkami, Laurą i Julią Amandą, bez środków do życia.

Mercedes wyjechała z córkami do Argentyny, na terytorium Neuquén. Zamieszkały w wiosce Quilquihué, gdzie matka podjęła służbę u właściciela ziemskiego Manuela Mory i związała się z nim bez ślubu. W 1900 roku Laura i jej siostra trafiły do szkoły z internatem, którą w Junín de los Andes prowadziły Córki Maryi Wspomożycielki, czyli salezjanki. Tam Laura przygotowała się do Pierwszej Komunii Świętej i do bierzmowania. Zapamiętano ją jako najbardziej ofiarną i życzliwą dziewczynkę w całej szkole.

Mając dziesięć lat, na wzór Dominika Savio powzięła trzy postanowienia: kochać Boga i służyć Mu przez całe życie, raczej umrzeć, niż obrazić Go grzechem, oraz robić wszystko, co potrafi, aby był znany i kochany. Pragnęła zostać salezjanką, lecz odmówiono jej przyjęcia z powodu sytuacji, w jakiej żyła matka. W 1902 roku, za zgodą spowiednika, którym był salezjanin ksiądz Crestanello, złożyła prywatnie śluby ubóstwa, czystości i posłuszeństwa.

Słuchając wyjaśnień katechizmu, Laura zrozumiała, w jak niebezpiecznym położeniu znajduje się jej matka. Gdy usłyszała w Ewangelii, że prawdziwa miłość oddaje życie za tych, których kocha, ofiarowała swoje życie Bogu za jej zbawienie. Dom Mory stał się groźny także dla niej samej. Mora ją nagabywał, a kiedy stanowczo mu się oparła, napadł na nią i dotkliwie ją pobił.

Wyniszczona chorobami, Laura szybko słabła. Umacniała ją Eucharystia i nadzieja na nawrócenie matki. W ostatnim dniu życia, kilka godzin przed śmiercią, przywołała ją i wyznała, że prawie dwa lata wcześniej ofiarowała za nią życie. Zapytała, czy przed śmiercią doczeka się radości jej powrotu do Boga. Wstrząśnięta matka obiecała nawrócić się i wyspowiadać, i słowa dotrzymała. Laura zmarła 22 stycznia 1904 roku w Junín de los Andes.

Na jej grobie napisano, że była eucharystycznym kwiatem z Junín de los Andes, a jej życie poematem czystości, ofiary i dziecięcej miłości. Jej ciało spoczywa dziś w kaplicy salezjanek w Bahía Blanca w Argentynie. Papież Jan Paweł II beatyfikował ją 3 września 1988 roku na Colle Don Bosco koło Turynu, w stulecie śmierci św. Jana Bosko. Nazwał ją chlubą Argentyny i Chile i życzył, aby wszystkich uczyła, że z pomocą łaski można zwyciężyć zło.