Bł. Józef Toniolo

Błogosławiony Józef Toniolo był włoskim ekonomistą i socjologiem, profesorem uniwersytetu w Pizie, mężem i ojcem siedmiorga dzieci oraz świeckim działaczem Akcji Katolickiej. List apostolski o beatyfikacji pozwala obchodzić jego wspomnienie 7 października, w dniu narodzin dla nieba.

Urodził się 7 marca 1845 roku w Treviso. Uczył się w kolegium Marco Foscarini w Wenecji, gdzie jego kierownikiem duchowym był ks. Luigi Dalla Vecchia. W 1867 roku ukończył prawo w Padwie, a rok później został asystentem na tym samym wydziale. W 1879 roku zaczął wykładać ekonomię polityczną w Pizie. Jako profesor łączył rzetelność naukową z wiarą i troską o młodzież.

Dnia 4 września 1878 roku poślubił Marię Schiratti; mieli siedmioro dzieci. Choć różnili się charakterami, tworzyli zgodne małżeństwo i przeżywali sakrament jako źródło łaski dla całej rodziny. Mimo licznych obowiązków zaczynał dzień od Mszy świętej i codziennie znajdował czas na różaniec.

Był przekonany, że chrześcijańska etyka powinna kształtować także gospodarkę. W 1889 roku, przy poparciu Leona XIII, założył Katolicką Unię Studiów Społecznych, a dwa lata później ukazała się encyklika Rerum novarum. W 1893 roku powołał do życia czasopismo naukowe „Rivista internazionale di scienze sociali”. Upominał się o prawa robotników, które nie były wtedy powszechnie uznane: niedzielny odpoczynek, ograniczenie czasu pracy, ochronę drobnej własności oraz ochronę pracy kobiet i dzieci.

Po rozwiązaniu Dzieła Kongresów powierzono mu odnowę Akcji Katolickiej. Z jego inicjatywy w 1907 roku zaczęły się Tygodnie Społeczne katolików włoskich. Wspierał zamysł uniwersytetu katolickiego, z którego już po jego śmierci wyrósł Uniwersytet Katolicki Najświętszego Serca, a w czasie wojny zaproponował Benedyktowi XV utworzenie instytutu prawa międzynarodowego służącego pokojowi. Pisał: „Społeczeństwa naszych czasów nie ocali ostatecznie dyplomata, uczony ani bohater, lecz święty, a nawet społeczność świętych”.

W 1918 roku nękały go choroby, a cierpiał także z powodu wojny, która zburzyła pokój w Europie. Przykuty do łóżka, otrzymał od papieża pozwolenie na urządzenie ołtarza w swoim pokoju, aby uczestniczyć we Mszy świętej i codziennie łączyć swoje cierpienia z męką Chrystusa. Zmarł w Pizie 7 października 1918 roku, w święto Matki Bożej Różańcowej. Jego doczesne szczątki spoczywają w kościele parafialnym Santa Maria Assunta w Pieve di Soligo.

W 1971 roku Paweł VI uznał heroiczność jego cnót, a w 2011 roku Benedykt XVI zatwierdził cud przypisywany jego wstawiennictwu. Beatyfikacja odbyła się 29 kwietnia 2012 roku w Bazylice św. Pawła za Murami; w imieniu Benedykta XVI przewodniczył jej kardynał Salvatore De Giorgi. Tego dnia papież przypomniał, że nowy błogosławiony wskazuje drogę prymatu osoby ludzkiej i solidarności.