Bł. Jan Maria du Lau i Towarzysze

Błogosławieni Jan Maria du Lau i Towarzysze to 191 męczenników zabitych w Paryżu na początku września 1792 roku, w czasie rewolucji francuskiej. Na ich czele Kościół wymienia trzech biskupów: arcybiskupa Arles Jana Marię du Lau oraz rodzonych braci Franciszka Józefa i Piotra Ludwika de La Rochefoucauld, biskupów Beauvais i Saintes. Martyrologium Rzymskie wspomina większość z nich 2 września, a tych, którzy zginęli dzień później, 3 września.

W 1790 roku rewolucyjne władze Francji uchwaliły Konstytucję cywilną kleru i zażądały od duchownych przysięgi na wierność jej postanowieniom. Papież Pius VI potępił tę ustawę, a wielu biskupów i kapłanów odmówiło złożenia przysięgi. Po obaleniu monarchii 10 sierpnia 1792 roku w Paryżu zaczęto aresztować duchownych. Więziono ich między innymi w klasztorze karmelitów przy rue de Vaugirard, w więzieniu przy opactwie Saint-Germain-des-Prés, w seminarium Saint-Firmin i w więzieniu La Force.

2 września uzbrojeni ludzie wtargnęli do klasztoru karmelitów. Zabójcy, udając trybunał, wywoływali więźniów pojedynczo i żądali przysięgi, a tych, którzy odmawiali, zabijali w ogrodzie. Arcybiskup du Lau zginął przebity mieczem, a biskup Beauvais, śmiertelnie raniony, padł martwy na ciało zabitego już brata. Ciała większości ofiar wrzucono do studni w ogrodzie. Zginęło tam około stu piętnastu więźniów; dziewięćdziesięciu pięciu z nich Kościół ogłosił błogosławionymi.

Z pozostałych błogosławionych dwudziestu jeden zginęło tego samego dnia w więzieniu Opactwa, siedemdziesięciu dwóch 3 września w seminarium Saint-Firmin, dawnym domu księży misjonarzy św. Wincentego a Paulo, a trzech w więzieniu La Force. Wśród męczenników byli proboszczowie, wikariusze i kanonicy, profesorowie i przełożeni seminariów, wielu dawnych jezuitów, przełożony generalny benedyktynów ze zgromadzenia św. Maura, a także diakoni i kilku świeckich.

Jedynym z nich, który jest dziś świętym, jest brat Salomon Leclercq ze zgromadzenia Braci Szkół Chrześcijańskich, urodzony w 1745 roku w Boulogne-sur-Mer. Był sekretarzem przełożonego generalnego i jako jedyny pozostał w paryskim domu zgromadzenia, gdy pozostali bracia musieli go opuścić. Aresztowany 15 sierpnia 1792 roku, zginął w ogrodzie karmelitów 2 września. Kilka dni wcześniej pisał do jednej z sióstr, że krzyże i utrapienia trzeba przyjmować z radością i wdzięcznością. Papież Franciszek kanonizował go 16 października 2016 roku.

Zabitych od początku nazywano męczennikami. W 1916 roku Benedykt XV zatwierdził wprowadzenie ich sprawy, a Pius XI, uznawszy, że zginęli wyłącznie z powodu wiary, beatyfikował wszystkich 191 męczenników 17 października 1926 roku. Część ich szczątków spoczywa dziś w krypcie kościoła Saint-Joseph-des-Carmes w Paryżu, gdzie są otoczone czcią wiernych.