Bł. Hanna Chrzanowska
Osoba świecka · 1902-1973
Świecka, pielęgniarka, organizatorka pielęgniarstwa parafialnego
Błogosławiona Hanna Chrzanowska była świecką pielęgniarką i oblatką benedyktyńską, która w Krakowie zorganizowała opiekę nad ciężko chorymi w ich domach. Kościół wspomina ją 28 kwietnia, w rocznicę beatyfikacji.
Urodziła się 7 października 1902 roku w Warszawie. Jej ojciec, Ignacy Chrzanowski, był katolikiem, a matka, Wanda z domu Szlenkier, pochodziła z rodziny ewangelickiej. W 1910 roku rodzina przeniosła się do Krakowa, gdzie ojciec został profesorem literatury polskiej na Uniwersytecie Jagiellońskim. Hanna uczyła się w szkole urszulanek, a w 1920 roku, po krótkim kursie pielęgniarskim, jako ochotniczka pomagała żołnierzom podczas wojny polsko-bolszewickiej.
Przerwała studia polonistyczne, by wstąpić do nowo otwartej Warszawskiej Szkoły Pielęgniarstwa, którą ukończyła w 1924 roku. Dzięki stypendium Fundacji Rockefellera kształciła się następnie we Francji. Uczyła w szkole pielęgniarskiej w Krakowie, a od 1929 roku w Warszawie redagowała miesięcznik Pielęgniarka Polska. W 1937 roku współtworzyła Katolickie Stowarzyszenie Pielęgniarek Polskich.
W październiku 1939 roku wróciła z Warszawy do Krakowa i pracowała w Polskim Komitecie Opiekuńczym. Jej ojciec, aresztowany wraz z profesorami uniwersytetu w Sonderaktion Krakau, zmarł w obozie Sachsenhausen, a jedyny brat zginął w Katyniu. W czasie okupacji, wspierana przez krakowską kurię, pomagała wysiedlonym, uchodźcom i dzieciom, organizując stołówki, schroniska, sierocińce i kolonie.
Po wojnie poznała w Stanach Zjednoczonych pielęgniarstwo domowe, którego potem uczyła w Krakowie. W 1956 roku została oblatką benedyktyńską związaną z opactwem w Tyńcu. W 1957 roku objęła kierownictwo szkoły pielęgniarstwa psychiatrycznego w Kobierzynie, lecz rok później szkołę zamknięto, a ją zmuszono do przejścia na wcześniejszą emeryturę. Według listu apostolskiego powodem były praktyki religijne w szkole i prowadzone przez nią pielgrzymki na Jasną Górę.
Wtedy, wspierana przez ks. Ferdynanda Machaya i ks. Karola Wojtyłę, zorganizowała w Krakowie i w archidiecezji pielęgniarstwo parafialne, czyli opiekę nad ciężko chorymi w ich domach. Pomagały jej pielęgniarki, siostry zakonne i wolontariusze, a dla chorych i pielęgniarek organizowała rekolekcje. W drugiej połowie lat sześćdziesiątych zachorowała na nowotwór; po operacji pracowała jeszcze kilka lat, lecz choroba powróciła.
Zmarła w swoim domu w Krakowie 29 kwietnia 1973 roku. Pogrzeb prowadził kard. Karol Wojtyła, który dziękował jej, że była wcieleniem Chrystusowych błogosławieństw, zwłaszcza tego o miłosiernych. Beatyfikacja odbyła się 28 kwietnia 2018 roku w Sanktuarium Bożego Miłosierdzia w Krakowie-Łagiewnikach, gdzie kard. Angelo Amato odczytał list apostolski papieża Franciszka. Jej szczątki spoczywają w kościele św. Mikołaja w Krakowie.