Bł. Daniel Brottier

Błogosławiony Daniel Brottier był francuskim kapłanem ze Zgromadzenia Ducha Świętego, misjonarzem w Senegalu, kapelanem żołnierzy na froncie pierwszej wojny światowej i opiekunem sierot w Paryżu. Kościół wspomina go 28 lutego.

Urodził się 7 września 1876 roku w La Ferté-Saint-Cyr, w diecezji Blois w środkowej Francji. Święcenia kapłańskie przyjął 22 października 1899 roku i uczył w kolegium w Pontlevoy, pragnął jednak życia zakonnego i pracy na misjach. W 1902 roku rozpoczął nowicjat u duchaczy w Orly pod Paryżem, a rok później złożył śluby zakonne.

Zaraz potem wyjechał do Saint-Louis w Senegalu, wówczas kolonii francuskiej. W tamtejszej parafii powierzono mu młodzież: prowadził dla niej świetlice, założył chór i orkiestrę dętą. Dokuczały mu jednak silne bóle głowy. W 1906 roku wyjechał na leczenie, a w 1911 roku musiał wrócić do Francji na stałe. Rozważał wtedy życie kontemplacyjne, lecz próba w opactwie na Wyspach Leryńskich przekonała go, że to nie jego droga.

Afryce służył dalej z Paryża. Biskup Jalabert, jego dawny przełożony z Saint-Louis, zlecił mu dzieło „Souvenir Africain”, czyli zbiórkę na budowę katedry w Dakarze, pomyślanej jako pomnik tych, którzy oddali życie w Afryce. Ojciec Brottier zabiegał o nią aż do jej ukończenia.

Gdy w 1914 roku wybuchła wojna, zgłosił się na ochotnika jako kapelan. Cztery lata spędził z żołnierzami na pierwszej linii, między innymi pod Verdun i nad Sommą: wynosił rannych z pola walki, pocieszał ich i towarzyszył umierającym. Sam nie odniósł żadnej rany. Odznaczono go Krzyżem Wojennym i Legią Honorową. Biskup Jalabert wyznał mu później, że przez całą wojnę polecał go opiece Teresy z Lisieux, i odtąd ojciec Brottier darzył ją szczególną czcią. Po wojnie z jego inicjatywy powstał Narodowy Związek Kombatantów, który miał podtrzymać braterstwo zrodzone w okopach.

W 1923 roku, na prośbę arcybiskupa Paryża, duchacze przejęli Dzieło Sierot z Auteuil (Orphelins Apprentis d'Auteuil), założone w 1866 roku przez księdza Louisa Roussela. Kierowanie nim powierzono ojcu Brottierowi. Zadłużony zakład miał wtedy pod opieką około 170 chłopców, których uczył zawodu. Nowy dyrektor zawierzył ich Teresie od Dzieciątka Jezus i zbudował w Auteuil kaplicę ku jej czci, konsekrowaną w 1930 roku. Niestrudzenie szukał ofiarodawców i otwierał kolejne domy poza Paryżem. Gdy umierał, dzieło opiekowało się już około 1400 wychowankami.

W lutym 1936 roku konsekrowano katedrę w Dakarze, lecz schorowany ojciec Brottier nie mógł tam pojechać. Zmarł w Paryżu 28 lutego 1936 roku i spoczął w kaplicy św. Teresy w Auteuil. Jan Paweł II beatyfikował go 25 listopada 1984 roku w Bazylice św. Piotra. Papież powiedział wtedy, że ojciec Brottier pracował tak, jakby wszystko zależało od niego, wiedząc zarazem, że wszystko zależy od Boga.