Bł. Czesław Odrowąż

Błogosławiony Czesław był kapłanem i jednym z pierwszych polskich dominikanów, przeorem klasztoru we Wrocławiu i prowincjałem zakonu w Polsce. Martyrologium Rzymskie wspomina go 15 lipca i mówi, że pracował dla królestwa Bożego na Śląsku i w innych krainach Polski. Jest patronem Wrocławia.

Według tradycji urodził się około 1180 roku w Kamieniu Śląskim i pochodził z rycerskiego rodu Odrowążów, a święty Jacek był jego krewnym, być może bratem. O jego młodości wiadomo niewiele, a późniejsze opowieści o studiach w Pradze, Paryżu i Bolonii są niepewne. Należał do duchownych z otoczenia biskupa krakowskiego Iwona Odrowąża i według przekazów był kustoszem kolegiaty w Sandomierzu.

Gdy przebywał z biskupem Iwonem w Rzymie, w 1220 lub 1221 roku wstąpił razem z Jackiem do Zakonu Kaznodziejskiego i otrzymał habit z rąk samego świętego Dominika. Wkrótce nowi bracia wyruszyli do Polski, aby zakładać klasztory zakonu, i dotarli do Krakowa. Tradycja dominikańska przypisuje Czesławowi założenie pierwszego klasztoru dominikanów w Pradze, przy kościele św. Klemensa.

Potem Czesław przybył do Wrocławia, gdzie w 1226 roku biskup Wawrzyniec przekazał dominikanom kościół św. Wojciecha. Był przeorem tamtejszego klasztoru, a na początku lat trzydziestych XIII wieku został wybrany prowincjałem polskiej prowincji zakonu. Przemierzał Śląsk i Polskę, zakładając nowe domy, aż w 1236 roku złożył urząd i wrócił do Wrocławia, gdzie pozostał do końca życia.

W 1241 roku na Śląsk najechali Mongołowie, którzy spalili dużą część Wrocławia. Według przekazu Jana Długosza Czesław modlił się o ocalenie miasta, a nad nim ukazał się słup ognia, który tak przeraził najeźdźców, że odstąpili od murów. To opowieść tradycji, ale właśnie modlitwie Czesława wrocławianie przypisywali ocalenie swojego miasta. Dlatego przedstawia się go z ognistą kulą lub słupem ognia.

Zmarł we Wrocławiu około 1242 roku i został pochowany w kościele św. Wojciecha, gdzie jego relikwie spoczywają w osobnej kaplicy. Czczono go jako świętego od razu po śmierci, a papież Klemens XI zatwierdził jego kult w 1713 roku. W 1963 roku Paweł VI ogłosił go głównym patronem Wrocławia.