Bł. Cyprian Michał Iwene Tansi

Błogosławiony Cyprian Michał Iwene Tansi był nigeryjskim kapłanem z ludu Igbo i gorliwym proboszczem, a potem mnichem trapistą w angielskim opactwie Mount Saint Bernard. Jest pierwszym błogosławionym z Nigerii. Kościół wspomina go 20 stycznia, w dniu jego śmierci.

Urodził się w 1903 roku w wiosce Igboezunu koło Aguleri, w południowej Nigerii. Jego rodzice, Tabansi i Ejikwevi, ubodzy rolnicy, nie byli chrześcijanami. Synowi dali imię Iwene, a gdy miał sześć lat, posłali go do ciotki w chrześcijańskiej wiosce, aby mógł chodzić do szkoły. Tam chłopiec poznał wiarę i w 1912 roku przyjął chrzest, na którym otrzymał imię Michał.

W młodości był katechetą, a potem nauczycielem: uczył w Aguleri i w Onitshy, a w 1923 roku objął kierownictwo szkoły w Aguleri. W 1925 roku, zachęcony przez proboszcza, lecz wbrew woli krewnych, wstąpił do seminarium w Igbariam. Święcenia kapłańskie przyjął 19 grudnia 1937 roku w katedrze w Onitshy z rąk biskupa Charlesa Heereya.

Przez trzynaście lat pracował w rodzinnej diecezji: najpierw jako wikariusz w Nnewi, potem jako proboszcz w parafiach Dunukofia, Akpu i Aguleri. Głosił słowo Boże, długo spowiadał, przygotowywał młodych do małżeństwa i bronił godności kobiet, dbając zwłaszcza o wykształcenie dziewcząt. Wspierał ubogich, wdowy i uczniów w potrzebie, odwiedzał chorych i trędowatych. Ochrzcił między innymi Francisa Arinze, późniejszego kardynała, który uczył się w jednej z jego szkół. Siłę czerpał z Mszy świętej i z długich godzin adoracji Najświętszego Sakramentu.

Modlitwa i lektura pism opata Columby Marmiona obudziły w nim pragnienie życia monastycznego. Biskup Heerey, który miał nadzieję zaszczepić w Afryce życie kontemplacyjne, zgodził się na jego wyjazd. W lipcu 1950 roku ksiądz Tansi przybył do opactwa trapistów Mount Saint Bernard w hrabstwie Leicestershire. W zakonie przyjął imię Cyprian. W 1953 roku złożył pierwsze śluby, a w 1956 roku śluby uroczyste. Nie prosił o ulgi, choć trudno mu było przywyknąć do obcego języka, kultury i klimatu. Pracował w introligatorni, w refektarzu i w polu, a za swój lud nie przestawał się modlić.

Pragnął wrócić do Afryki i pomóc w założeniu tam klasztoru. Gdy opactwo podjęło fundację w Kamerunie, wyznaczono go na mistrza nowicjuszy, lecz nie zdążył wyjechać. W styczniu 1964 roku nagle zachorował i 20 stycznia zmarł w szpitalu w Leicester z powodu tętniaka aorty. Pochowano go w opactwie, a w 1986 roku jego ciało sprowadzono do Onitshy.

Proces beatyfikacyjny rozpoczął się w archidiecezji Onitsha w 1986 roku. Jan Paweł II ogłosił ojca Cypriana błogosławionym 22 marca 1998 roku w miejscowości Oba koło Onitshy. W homilii nazwał go człowiekiem Bożym i człowiekiem ludu, który zawsze stawiał innych przed sobą, i wzywał, aby za jego przykładem nieść pojednanie z Bogiem i między ludźmi.