Bł. Anna od św. Bartłomieja

Błogosławiona Anna od św. Bartłomieja była hiszpańską karmelitanką bosą, uczennicą i najbliższą pomocnicą św. Teresy od Jezusa, zwanej Teresą z Ávili, która zmarła w jej ramionach. Po śmierci Teresy Anna przeniosła jej reformę Karmelu do Francji i do dzisiejszej Belgii. Kościół wspomina ją 7 czerwca.

Urodziła się 1 października 1549 roku w Almendral de la Cañada, wiosce należącej wówczas do diecezji Ávila, w ubogiej rodzinie chłopskiej. Około dziesiątego roku życia straciła oboje rodziców i znalazła się pod opieką braci, którzy powierzyli jej pasienie owiec. Bracia chcieli wydać ją za mąż, lecz ona pragnęła życia zakonnego i po latach sprzeciwów rodziny w 1570 roku wstąpiła do klasztoru św. Józefa w Ávili, pierwszej fundacji Teresy.

Przyjęto ją jako siostrę konwerską; była pierwszą konwerską w zreformowanym przez Teresę Karmelu. Śluby zakonne złożyła 15 sierpnia 1572 roku. Opiekowała się chorymi siostrami, a z czasem pielęgnowała także samą Teresę. Pisać nauczyła się dopiero w klasztorze i odtąd pomagała Teresie jako sekretarka. W ostatnich latach życia Teresy towarzyszyła jej w podróżach i przy zakładaniu nowych klasztorów. Teresa zmarła w jej ramionach w Alba de Tormes w październiku 1582 roku. Anna spisała potem wspomnienie jej ostatnich lat.

Po śmierci Teresy wróciła do Ávili, a w 1595 roku przeniosła się do klasztoru w miasteczku Ocaña. W 1604 roku wyjechała do Francji z grupą hiszpańskich karmelitanek, którą prowadziła Anna od Jezusa, aby zaszczepić tam reformę terezjańską. Przełożeni chcieli powierzyć jej kierowanie wspólnotą, dlatego polecili jej przejść do sióstr chórowych i przyjąć czarny welon; przyjęła to wbrew własnej woli. Uczestniczyła w początkach klasztoru w Paryżu, a jako przeorysza kierowała wspólnotami w Pontoise i w Tours.

W 1611 roku przeniosła się do dzisiejszej Belgii. Po roku spędzonym w Mons założyła w 1612 roku klasztor karmelitanek bosych w Antwerpii i kierowała nim jako przeorysza do końca życia. Radzili się jej ludzie różnych stanów, wśród nich infantka Izabela Klara Eugenia, córka króla Hiszpanii Filipa II. Według tradycji jej modlitwom przypisywano ocalenie Antwerpii przed zajęciem przez wojska nieprzyjacielskie. Z polecenia przełożonych spisała autobiografię; zachowały się także jej listy i pisma duchowe.

Zmarła w Antwerpii 7 czerwca 1626 roku. Starania o jej beatyfikację rozpoczęto w Rzymie wkrótce po jej śmierci, za pontyfikatu Urbana VIII, lecz proces na długo się zatrzymał. W 1735 roku papież Klemens XII uznał heroiczność jej cnót, a Benedykt XV beatyfikował ją 6 maja 1917 roku w Bazylice św. Piotra. Martyrologium Rzymskie wspomina ją jako uczennicę i sekretarkę św. Teresy, obdarzoną darami mistycznymi, która szerzyła i umacniała zakon we Francji.