Bł. Adolf Kolping

Błogosławiony Adolf Kolping był niemieckim księdzem, który w młodości sam pracował jako szewc, a potem poświęcił życie młodym rzemieślnikom. Stowarzyszenia czeladników, które prowadził i zakładał, dały początek działającemu do dziś Dziełu Kolpinga. Kościół wspomina go 4 grudnia.

Urodził się 8 grudnia 1813 roku w Kerpen koło Kolonii jako syn pasterza i drobnego rolnika. Po szkole elementarnej, mając około trzynastu lat, poszedł do terminu u szewca, a potem pracował jako czeladnik w okolicy i w Kolonii. Z bliska poznał wtedy los młodych rzemieślników, którzy wędrowali za pracą i mieszkali w gospodach, często bez oparcia w rodzinie i w wierze.

W tych latach dojrzało w nim powołanie do kapłaństwa. Jesienią 1837 roku, mając blisko dwadzieścia cztery lata, rozpoczął naukę w gimnazjum w Kolonii. Po maturze studiował teologię w Monachium i Bonn. Święcenia kapłańskie przyjął 13 kwietnia 1845 roku w kościele minorytów w Kolonii.

Jako wikariusz trafił do przemysłowego Elberfeldu, dzisiejszej dzielnicy Wuppertalu. Od 1846 roku działało tam stowarzyszenie katolickich czeladników, powstałe z inicjatywy nauczyciela Johanna Gregora Breuera. W 1847 roku czeladnicy wybrali Kolpinga na prezesa. W 1849 roku został on wikariuszem katedry w Kolonii i 6 maja z siedmioma czeladnikami założył tam kolejne stowarzyszenie. Następne powstawały szybko w Niemczech, Austrii i Szwajcarii.

Kolping chciał, by młody rzemieślnik znalazł w stowarzyszeniu to, czego brakowało mu z dala od domu: wspólnotę podobną do rodziny, naukę zawodu i życie wiarą. Budował domy czeladnicze, dające wędrującym rzemieślnikom dach nad głową. Uważał, że najpierw trzeba zmieniać ludzi, a dopiero potem struktury, i powtarzał, że to, co ma jaśnieć w ojczyźnie, musi się zacząć w domu. Był też dziennikarzem i wydawcą: w 1854 roku założył tygodnik Rheinische Volksblätter, a co roku wydawał kalendarz ludowy. Nazywano go ojcem czeladników.

W 1862 roku został rektorem kościoła minorytów w Kolonii i pojechał do Rzymu, aby przedstawić papieżowi Piusowi IX cele katolickich stowarzyszeń czeladników i prosić o błogosławieństwo. Praca ponad siły i słabe od młodości zdrowie przedwcześnie go wyczerpały. Zmarł w Kolonii 4 grudnia 1865 roku, cztery dni przed swoimi pięćdziesiątymi drugimi urodzinami. Zostawił około czterystu stowarzyszeń i 24 tysięcy członków. Spoczywa w kościele minorytów, gdzie w 1980 roku jego grób odwiedził Jan Paweł II.

Proces beatyfikacyjny rozpoczął w 1934 roku arcybiskup Kolonii. Jan Paweł II ogłosił Adolfa Kolpinga błogosławionym 27 października 1991 roku w Rzymie, w stulecie encykliki Rerum novarum, i nazwał go prekursorem wielkich encyklik społecznych. Stowarzyszenia czeladników rozwinęły się w Międzynarodowe Dzieło Kolpinga, które skupia dziś ludzi różnych zawodów w wielu krajach świata.